Λελεπούπολη


Και θέλεις να μείνεις μόνος σου. Όχι. Θέλεις επιτέλους να δεις τους φίλους σου. Όχι. Θέλεις να μείνεις μόνος σου. Να αδειάσεις. Να ξεκουραστείς. Όχι. Θέλεις παρέα. Να γεμίσεις. Να σε κάνουν να ξεχαστείς. Όχι.
Ούτε που ξέρεις τι θέλεις. Μακάρι να ήξερες.  

κείμενο | λέλε */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου + ιάκωβος καγκελίδης
lelepoupoli-xristougenna

Πόσο σου άρεσαν τα Χριστούγεννα όταν ήσουν παιδί. Ανυπομονούσες. Μάλλον επειδή δεν είχες σχολείο. Ή γιατί περίμενες τα δώρα από τον Άγιο Βασίλη. Μάλλον γιατί δε χρειαζόταν να διαβάσεις παρά το τελευταίο βράδυ πριν τελειώσουν οι διακοπές. Ή ίσως επειδή έβλεπες όλη την πόλη που έβαζε τα καλά της -η γειτόνισσα από πάνω και η γειτόνισσα από κάτω και το βίντεο κλαμπ απέναντι. Φωτάκια παντού, δέντρο στο σπίτι, γλυκά, μυρωδιές, καυγάδες, γέλια, πάλι καυγάδες. Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, τα ίδια κάθε χρόνο, που για άγνωστο λόγο ποτέ δε βαρέθηκες. Κάλαντα, ολόκληρο πλάνο για το πού θα τα πεις ώστε να ‘’κονομήσεις΄’ αρκετά λεφτά για να αγοράσεις αυτό που δε θα έφερνε ο αγιος Βασίλης. Όλοι χαρούμενοι. Ή έστω έτσι σου φαίνονταν τότε. Μπορεί να ήταν. Μπορεί και όχι.

lelepoupoli-xristougenna

Και τώρα τι; Δεν έχει πια διακοπές, τον Αι Βασίλη απλώς τον λέγαν μπαμπά, η πάνω γειτόνισσα, η κάτω γειτόνισσα και το βίντεο κλαμπ δε στολίζονται. Μεγάλωσαν κι αυτοί, σαν εσένα. Δε λες πια κάλαντα. Αλλά ούτε σου λένε. Δεν ξες αν έχεις όρεξη για καυγάδες, γέλια και πάλι καυγάδες. Δε θέλεις να τρέχουν όλοι αγχωμένοι να προλάβουν τις ετοιμασίες. Δε θέλεις δώρα. Ή μήπως θέλεις;
Ναι, θέλεις.

Θέλεις τη χρονιά που θα έρθει να κάνεις τα πράγματα που είχες πει ότι θα κάνεις φέτος. Και πέρσι. Και που πάντα λες ότι θα κάνεις και ποτέ δεν κάνεις.
Θέλεις να αφιερώσεις χρόνο στους κολλητούς σου, στους γονείς σου. Μαζί τους θα αδειάσεις και θα ξεκουραστείς. Όποιος σε αγαπάει σε ξεκουράζει. Έτσι νομίζω. Να συνδεθείς με τους ανθρώπους, όχι με τα δώρα και τα στολίδια, να προσφέρεις φαγητό σε γνωστούς ή αγνώστους που το έχουν ανάγκη. Να στολίσεις τη γειτόνισσα με ένα χαμόγελο, για αρχή είναι ό,τι πρέπει. Να χορέψεις τα αγαπημένα σου χριστουγεννιάτικα τραγούδια, να νοικιάσεις το 'love actually' από το βίντεο κλαμπ και να το δεις. (προηγήθηκε τοποθέτηση προϊόντος, αλλά οφείλεις να δεις την ταινία για ακόμη μια χρονιά σερί).

lelepoupoli-xristougenna

Να αφιερώσεις χρόνο σε σένα και τους γύρω σου.
"Γιατί ο χρόνος δεν υπάρχει. Γιατί ο χρόνος είσαι εσύ και οι άλλοι. Και κανείς δεν γνωρίζει η ζωή πού θα βγάλει, κι όλο αυτό είναι μια μεγάλη γιορτή". Τάδε έφη Φοίβος. Πάμε λοιπόν, γερά.
2017 σου ‘ρχομαστε.


κείμενο | λέλε
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου + ιάκωβος καγκελίδης