_παρουσιάσεις_βιβλίων

Στην παρουσίαση του βιβλίου 'Έτσι είναι η ζωή' του Δημήτρη Αντωνίου

'Χωρίς τις ατυχίες και τα άσχημα, δε θα είχαν νόημα τα όμορφα'

Είχα μια γλυκιά προσμονή για την παρουσίαση του συγκεκριμένου βιβλίου.

Ίσως να οφειλόταν στον ίδιο τον Δημήτρη και την ιστορία του, ίσως απλά στην ερώτηση που ερχόταν αμέσως στο μυαλό μετά την ανάγνωση του τίτλου. Πώς είναι τελικά η ζωή;

Η ίδια διαδρομή δίνει κάποιες απαντήσεις: μια γιαγιά που φυτεύει και ποτίζει έναν βασιλικό, δίνοντάς του την ευκαιρία για ζωή. Μια κοπέλα που βγάζει βόλτα το -άκου εκεί Γκάρφιλντ- λαμπραντόρ της, η έντονη διαφωνία μιας παρέας ηλικιωμένων στον πεζόδρομο, η έντονη υγρασία που δεν αφήνει -επιτέλους!- τα μαλλιά μου ίσια. Το γεμάτο από κόσμο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς "Ναύαρχος Βότσης", κόσμο που ήρθε να παρακολουθήσει την παρουσίαση του πρώτου βιβλίου του Δημήτρη Αντωνίου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΧΑΡΙΣ. Όσοι παρευρέθηκαν έσπευσαν να κρατήσουν το βιβλίο στα χέρια τους από τα πρώτα κιόλας λεπτά. Δειλά - δειλά άρχισαν να το ξεφυλλίζουν και αυτοί, προσπαθώντας να ανακαλύψουν τι κρύβεται πίσω από τον τίτλο.

Για το βιβλίο μίλησε ο συγγραφέας και δάσκαλος κ. Ισίδωρος Ζουργός, ο οποίος αρχικά καλωσόρισε στον κόσμο της γραφής τον Δημήτρη Αντωνίου και σχολίασε πως το "Έτσι είναι η ζωή" είναι μια συλλογή αναμνήσεων, ερωτήσεων, αποριών και ονείρων και συνεχάρη τον δημιουργό για την πρώτη συγγραφική του προσπάθεια. Ο λόγος επίσης δόθηκε και στους φίλους του Δημήτρη - Μιχαέλα Παπαδημητρίου, Μαριέτα Κουτσοβασίλη και Γιάννη Κεσίδη -οι οποίοι παρουσίασαν τα διηγήματά του βιβλίου και μίλησαν για την ομάδα γκράφιτι "C' est la vie".

Την παρουσίαση έκλεισε ο Δημήτρης, ο οποίος, ιδιαίτερα συγκινημένος από την μεγάλη προσέλευση του κόσμου, προσπάθησε να λύσει την αρχική μας απορία. Η ζωή λοιπόν είναι τα πάντα και διαμορφώνεται ανάλογα με το πώς ο καθένας την βλέπει. Είναι γεμάτη από χαρές και λύπες, από ενθουσιασμούς και απογοητεύσεις. Και η συμβουλή του είναι να προχωράμε, να μη μένουμε δέσμιοι στην δυστυχία που συνοδεύει ένα άσχημο γεγονός. "Είναι όπως το ουράνιο τόξο. Ακόμα και ένα χρώμα του να εκλείψει, υπάρχουν όλα τα υπόλοιπα για να απολαύσουμε". Το χειροκρότημα ήταν διαρκές και δυνατό, οι δε ευχές για "καλό ταξίδι" στο βιβλίο πολλές και ειλικρινείς. Σε αυτές θα προσθέσουμε με μεγάλη χαρά και τις δικές μας.

Ας μάθουμε λοιπόν να ζούμε την κάθε στιγμή και να χαιρόμαστε με τα μικρά καθημερινά πράγματα που μας συμβαίνουν. Ακόμα και για αυτήν την υγρασία που μισώ, ακόμα και για τη βροχή που ξορκίζαμε όλοι τον περασμένο Μάρτιο. ‘’Χωρίς τις ατυχίες και τα άσχημα, δε θα είχαν νόημα τα όμορφα. Τη δυστυχία και την ευτυχία μπορούμε να την κάνουμε πλεονέκτημα’’, αυτό μας λέει ο Δημήτρης. Πως το κακό, αν το θεωρήσουμε μικρό, θα φέρει τελικά ένα μεγάλο καλό. Και αυτή ακριβώς τη μεταβολή αποσκοπεί να επιτύχει μέσα από το βιβλίο του. Από το μυαλό του, η φιλοσοφία του πέρασε στις λέξεις και στην πένα του. Ε τώρα πια, είναι ευθύνη και ευκαιρία όλων μας να πάμε παρακάτω. Ας τον ακούσουμε, είναι δεδομένο πως κάτι παραπάνω ξέρει από εμάς.