_μουσική

Στην συναυλία-αφιέρωμα στο Μάριο Τόκα στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (+Rejected Photostory)

Παρέες, συντροφιές, έρωτας και αναζήτηση.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 40 χρόνων από την τουρκική εισβολή και κατοχή της Κύπρου, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 13 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης μια παράσταση-αφιέρωμα στον σπουδαίο Κύπριο μουσικοσυνθέτη, Μάριο Τόκα.

Τον άνθρωπο που δεν έκρυψε στιγμή μέσα από τα τραγούδια και τη δράση του την αγάπη για «τη δική του πατρίδα, την Κύπρο που έχει μοιραστεί στα δύο».

Στο αφιέρωμα συμμετείχαν μεγάλοι ερμηνευτές που έζησαν κοντά του και είχαν τη χαρά και την τιμή να συνεργαστούν με τον μεγάλο μουσουργό. Ανάμεσα τους ο Δημήτρης Μπάσης, ο Γιάννης Κότσιρας, ο Μίλτος Πασχαλίδης, η Γιώτα Νέγκα και η Δήμητρα Σταθοπούλου, αλλά και ο στιχουργός Φίλιππος Γράψας, που προλόγισε την βραδιά. Μέσα σ' ένα κλίμα συγκίνησης αλλά και χαράς, γεμάτο μνήμες και μελωδίες γνώριμες που έμειναν αναλλοίωτες στο χρόνο και εικόνες και αρώματα από το αγαπημένο του νησί, συμπορευτήκαμε σ' ένα όμορφο μουσικό ταξίδι-αφιέρωμα, παρέα με τα αξέχαστα τραγούδια του.

Ο ίδιος ο Μάριος Τόκας άλλωστε, αυτό επιθυμούσε πάντα, να φτιάχνει παρέες, συντροφιές μέσα από τα τραγούδια του, να φέρνει κοντά τον έναν με τον άλλον, κάτι που κατάφερε ακόμη και μέσα από την απουσία του. Και αυτό μπορεί να συμβεί μόνο όταν κάτι γράφεται με πραγματική αγάπη, με αληθινό συναίσθημα, με αλήθεια. Τα τραγούδια του Τόκα αγαπήθηκαν και αγαπιούνται από τον κόσμο για αυτό ακριβώς το λόγο: γιατί έχουν τον τρόπο να «μιλάνε» απευθείας στην καρδιά και την ψυχή.

«Σ' αναζητώ στη Σαλονίκη», «Δίδυμα φεγγάρια», «Μια στάση εδώ», «Τα λαδάδικα», «Σ' αγαπώ σαν το γέλιο του Μάη» κι άλλα τραγούδια-σταθμοί στην πορεία του μεγάλου μουσικοσυνθέτη, είναι μόνο μερικά από αυτά που σιγοτραγουδήσαμε όλοι μαζί στην όμορφη αυτή βραδιά. Τραγούδια της παρέας, του αγώνα, του έρωτα και της ψυχής, μια πνευματική παρακαταθήκη για τους συμπατριώτες του Κύπριους και για όλους εμάς, που στέκουν πάντα εκεί, αλώβητα μέσα στο πέρασμα του χρόνου, ικανά να μας υπενθυμίζουν το σπουδαίο μουσικό έργο που μας κληροδότησε.

Η παράσταση αποτέλεσε μια τονωτική, ψυχολογική ένεση μιας και περισσότερο από ποτέ μοιάζει επιτακτική η ανάγκη για ανάταση ψυχής και ανάσες διαφυγής από την γκρίζα πραγματικότητα που βιώνουμε, και τα τραγούδια του Μάριου Τόκα μπορούν, χωρίς αμφιβολία, να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης και δύναμης για τον καθένα από εμάς. Οι μοναδικές του μελωδίες κατάφεραν να φωτίσουν το βράδυ μας και να αποδείξουν ότι τα τραγούδια του έχουμε χρέος να τα θυμόμαστε και να τα ακούμε καθώς και να τα «συστήσουμε» στους νέους ανθρώπους.

Άλλωστε, είναι σίγουρο πως για τόσο σημαντικούς ανθρώπους δεν υπάρχει λησμονιά. Δεν υπάρχει θάνατος. Και ο Μάριος Τόκας, ο άνθρωπος που τίμησε όσο κανένας μέσα από τη μουσική του την πόλη μας, έχει περίοπτη θέση στην κατηγορία αυτή.

κείμενο | φωτεινή σιδηροπούλου
φωτογραφίες | χαρά κίκα + λευτέρης τσινάρης
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + αλέξανδρος κόγκας