image_alt_text image_alt_text

Παραδοσιακό, ελληνικό ροκ.

Με τους De Facto και τον Γιώργο Οικονόμου στο Μύλο

Η σκηνή είναι φωτισμένη με κόκκινο φως. Ξέρουμε όλοι ότι το βράδυ μας θα είναι ένα ταξίδι στα τραγούδια που ακούγαμε μικροί και έχουμε φάει με το κουτάλι σε εκδρομές και σε παρέες.



image01

Η βραδιά μας στο Μύλο ξεκινάει με τον Γιώργο Οικονόμου και την μπάντα του. Τραγούδια με προσωπικό στυλ και εξαιρετική ενορχήστρωση. Εκεί ακριβώς από όπου ξεκίνησε – το Club του Μύλου- και 5 πέντε χρόνια μετά, ο ταλαντούχος μουσικός μας παρουσίασε τις καλύτερες στιγμές από τους 3 δίσκους του. Ωραίος ρυθμός από τους μουσικούς, εξάρσεις και απαραίτητες «πτώσεις» που δίνουν ακριβώς το κλίμα που θέλει να περάσει ο δημιουργός.


image01

Κάπου στις 11 όμως, οι De Facto κουρδίζουν και κάνουν εισβολή στη σκηνή. Είναι διαφορετικοί απ’ ό,τι θυμόμασταν. Στην αρχή φοβήθηκα ότι δεν θα είναι όσο καλοί ήταν κάποτε και ότι απλά δεν πρέπει να με γεμίσουν με μελαγχολία και πολλά «γιατί». Με την πρώτη νότα όμως, καταλαβαίνω ότι οι De Facto δεν άλλαξαν καθόλου. Μεγαλύτερος και πιο ώριμος πια ο τραγουδιστής και κιθαρίστας, Πέτρος Παρασκευάς, σου δίνει την αίσθηση ότι μπορεί να κάνει μουσική ακόμα και χωρίς χέρια και φωνή, ειδικά όταν του πέφτει από το χέρι η πένα και όλοι τρέχουν να του φέρουν άλλη, ενώ ο ίδιος συνεχίζει ακάθεκτος να σολάρει .


image01

Εκείνο το βράδυ αποφάσισαν να παίξουν τραγούδια του «ψυγείου», αυτά που ακούστηκαν πιο λίγο, αλλά οι ίδιοι και οι φανατικοί φανς τους αγαπούν περισσότερο. Τα 90’s επέστρεψαν σε χρόνο μηδέν. Ο χώρος γεμίζει σιγά σιγά και με έκπληξη βλέπω δύο 10χρονες ροκούδες να περιμένουν κάθε φορά με ανυπομονησία το επόμενο τραγούδι, που ένας θεός ξέρει πώς το ξέρουν.

Ακούσαμε τραγούδια με οργή, επίκαιρα από ποτέ, που σε καμία περίπτωση δε βγάζουν τη συνηθισμένη πια δηθενιά των ψευτοαγανακτισμένων. Οι De Facto είναι εδώ μπροστά μας κι έχουν τα κότσια μετά από 20 χρόνια πορείας να παίζουν ασταμάτητα κι ακούραστα τραγούδια που αρχικό και αγνό στόχο είχαν να τα ακούσουν παρέες ανθρώπων κι όχι να φτάσουν στο top 10 των ραδιοφωνικών charts… Βέβαια, οι De Facto μίλησαν και για τον έρωτα...


image01

Μία κιθάρα, ένα μπάσο και ντραμς. Τι πιο απλό; Νομίζω πως λίγη παγωμένη μπύρα και η παρέα σου είναι το μυστικό όπλο του συγκροτήματος. Δεν θα κρύψω ότι περίμενα να ακούσω πιο γνωστά τραγούδια τους, αλλά η μαγκιά τους να τραγουδήσουν κομμάτια από τον πρώτο τους δίσκο πραγματικά με ξάφνιασε. Όπως πάντα μας συγκίνησαν με την «κόντρα» μουσική τους, όπως τη χαρακτηρίζουν οι ίδιοι. Χαρούμενη μουσική Vs ωμοί και μελαγχολικοί στίχοι. Ένα επιτραπέζιο παιχνίδι ειρωνείας και αυτοσαρκασμού που χρόνια ξέρουν να παίζουν άριστα. Μπαλάντες, ροκιές, φανκ, εξαιρετικά σόλο ηλεκτρικής κιθάρας και μία ροκ διασκευή του δημοτικού τραγουδιού «Γιάννη μου το μαντίλι σου» που όλοι απολαύσαμε.

Η συνάδελφός μου προσπαθεί να μεταφράσει κάποιους στίχους στην Καναδέζα της παρέας. Οι στίχοι των De Facto, πέρα απο την γελοιότητα της φάσης, αφού μεταφράζεται ακόμα και το «Να να να να!» και η κοπέλα προσπαθεί να διασκεδάσει “in a Greek way”, μοιάζουν πραγματικά τόσο διαφορετικοί, χωρίς όμως να χάνουν την ουσία τους.

Είναι ξεκάθαρο, ελληνικό ροκ που ξεφεύγει από την μάστιγα του κακού «έντεχνου» και της ψευτοκατάθλιψης.


image01

Συντελεστές άρθρου

Κείμενο | Εύη Μίνου
Φωτογραφίες | Λευτέρης Τσινάρης + Λευτέρης Τσότσος
Επιμέλεια | Αλέξανδρος Κόγκας + Τάσος Θώμογλου



Ένα επιτραπέζιο παιχνίδι ειρωνείας και αυτοσαρκασμού που χρόνια ξέρουν να παίζουν άριστα.