image_alt_text image_alt_text

Όταν η μουσική μιλάει και ανοίγει μονοπάτια…

Στην συναυλία των Dorόs στο Ξέφωτο.

Υπάρχουν κάποια θέματα που φθείρονται με τις λέξεις. Πώς να μιλήσεις για τους ήχους, για τα συναισθήματα που σου προκαλούν, για κάποια μουσική που σε συνεπήρε και σε μάγεψε;



Όταν λοιπόν, το βράδυ της Παρασκευής, άκουσα τους dorόs στην όμορφη μουσική σκηνή του «Ξέφωτου» να μου ψιθυρίζουν συναισθήματα με τη μουσική τους, σκέφτηκα πως γράφοντας για το ταξίδι που κάναμε παρέα, καμία λέξη δε θα μπορέσει να αποδώσει επαρκώς την εμπειρία που ζήσαμε.

Η λέξη dorόs αποδίδει λεκτικά τα ίχνη που αφήνει ένα ζώο σ’ ένα δύσβατο μέρος, ανοίγοντας έτσι ένα μονοπάτι. Και η μπάντα κάνει το όνομά της περήφανο. Οι dorόs είναι ένα συγκρότημα παραδοσιακής μουσικής. Ή, καλύτερα, ένα συγκρότημα όλης της παραδοσιακής μουσικής. Αποφάσισαν λοιπόν, να εκμεταλλευτούν το πολιτισμικό σταυροδρόμι που αποτελεί η χώρα προέλευσης και δημιουργίας τους –η Ελλάδα- ενώνοντας με τη μουσική τους την ανατολή και τη δύση, το βορά και το νότο, το παρελθόν και το παρόν, δημιουργώντας κάτι ατόφιο και πρωτοποριακό.


image01

Νιώσαμε τα πόδια μας να καίγονται στην άμμο της Ερήμου, είδαμε σπανιόλες να χορεύουν με τα κόκκινα φουστάνια τους, γευτήκαμε το γλυκοπικάντικο κάρδαμο, χορέψαμε με αυλικούς σε μεσαιωνικά παλάτια, κάναμε μερικούς υπέροχους περιπάτους σε ολάνθιστους κήπους…


image01

Και όλα αυτά μας τα διηγήθηκαν, με τη συνδρομή τεσσάρων εξαιρετικά ταλαντούχων μουσικών, η λάφτα, το λαούτο, η νταραμπούκα, το μπεντίρ, το ούτι, η γκάιντα, το κλαρίνο, το cajon… Οι dorόs, βλέπετε, επιλέγουν να εκφραστούν χωρίς στίχους, προκαλώντας τον καθένα μας, να αισθανθεί αυτό που ο ίδιος θέλει. Να ακολουθήσει τα μονοπάτια στα οποία τον οδηγεί η μουσική.

Αυτή τη φορά όμως, αποφάσισαν να προκαλέσουν και οι ίδιοι τους εαυτούς τους, με την κρυστάλλινη φωνή της Χρυσούλας Κεχαγιόγλου να επιλέγεται για να τραγουδήσει κάποιες διασκευές τους. Η Χρυσούλα, παρασέρνοντάς μας πριν καν να ανοίξει το στόμα της, με την ευγενική και αρχοντική φυσιογνωμία της, μας είπε τις ιστορίες της με την πεντακάθαρη και άκρως συναισθηματική φωνή της.


image01

Η γυναικεία φωνή, έτσι, γλύκανε ακόμη περισσότερο την αρμονική μπάντα των dorόs, οι οποίοι προσεγγίζουν την τέχνη τους με σεβασμό και πραότητα και δείχνουν μεγάλη αφοσίωση στο έργο τους. Σε μια εποχή φθοράς της παράδοσης και κακής μίμησης παλαιών καιρών κάτω απ’ την ταμπέλα του “vintage”, οι dorόs παρουσιάζουν την καλύτερη μορφή της παράδοσης, ενώνοντας και όχι διαιρώντας, εξυψώνοντας και όχι ισοπεδώνοντας, δημιουργώντας και όχι ανακυκλώνοντας.

Εμείς μπορούμε να ευχηθούμε μόνο τα καλύτερα στους dorόs και όμορφες περιπλανήσεις στους ακροατές τους.



Εμείς μπορούμε να ευχηθούμε μόνο τα καλύτερα στους dorόs και όμορφες περιπλανήσεις στους ακροατές τους.