Αναρχοαυτόνομος 'Μουζού'

"Αναρωτιόμουν,
τί κάνω εγώ σ' αυτή τη γη;
Και τώρα πλέον,
η απάντησή μου είσαι εσύ"...

Σαββατόβραδο πιο τιγκαρισμένο το Fix Factory of Sound δεν γινόταν να είναι. Οι καρφίτσες δεν έπεφταν, αλλά διακτινιζόντουσαν, έξω από την Θεσσαλονίκη.
Εκείνος μέσα από το σκοτάδι, αναδύθηκε μαζί με την μπάντα του και σκόρπισε το φως του τραγουδιού. Γέλια, μελωδίες, ερωτισμός, μπλα μπλα και μπίρι-μπίρι, απρόβλεπτα και προβλεπόμενα τραγούδια. Όλα ένα κι όλα εδώ, σε μια βραδιά που το voice της καρδιάς σου, έκανε τάκα-τάκα, και ντάκα-ντούκα, και μπάμπα-μπούμπα. Κι αν ήθελες να ξεχαστείς;

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης */* επιμέλεια | τάσος θώμογλου + ιάκωβος καγκελίδης
Πάνος Μουζουράκης
Πάνος Μουζουράκης

"Μη βιαστείς να ανοίξεις τα μάτια.
Έξω απ' το όνειρο αυτό, τί να δείς;
Μη βιαστείς, κάτσε λίγο εδώ μέσα.
Θα σε χάσω για πάντα άμα βγεις"...

Κάθε ηλικίας πρόσωπα, που αγαπάνε τον πιο τρελό μουσικό της γενιάς του. Τον επαναστάτη του τυπικού, τον αισθαντικό Πάνο Μουζουράκη. Που τα κορίτσια λένε το όνομα του και λιγώνουν και κάνουνε καρδούλες στο facebook, σαν αναρτούν κομμάτι του. Και τα αγόρια από δίπλα κρατάνε το χέρι των αγαπημένων τους κοριτσιών και χαίρονται που ο Βαλεντίνος ήρθε 4 μέρες νωρίτερα, για ένα χάδι παραπάνω και μια φάση πιο εξτρά... όσο να πεις, έφτιαχνε το πιο ζαχαρένιο βράδυ του πλανήτη, όπως μαρτυρούν και οι εικόνες. Είπα να φύγω, μα με έπιασε από το γιακά και άρχισε να τραγουδά...

Πάνος Μουζουράκης
Πάνος Μουζουράκης

"Μη βιαστείς, να φύγεις μακριά από 'μένα.
Μη βιαστείς, να μπεις στης μοναξιάς τα τρένα.
Την καρδιά μου διπλωμένη, στη τσέπη του μπλουτζίν σου θα τη βρεις,
Μη βιαστείς, να φύγεις μακριά από 'μένα"...

Η βραδιά είχε και τα γνωστά "πεσίματα" του "Μουζού"..."Μαντάμ, το ξυρίζω αν μου πείτε, μαντάμ, το μουστάκι μου τύπου Σαντάμ, ένας άντρας δυο μέτρα κοτζάμ, σας μιλάει και κάνει σαρδάμ, μαντάμ, λιώνω σα βουτυράκι Βιτάμ"... Όλο το μαγαζί γιορτή. Με μπυρόνια, με κρασιά, με καλαμάκια σε χείλη με κραγιόν, με τσιγαράκια στριμμένα από στόματα αγοριών να βγάζουνε καπνό...

"Μη βιαστείς να ανοίξεις τη πόρτα
Έξω απ' το όνειρο αυτό, πού θα πας;
Μη βιαστείς, κάτσε λίγο εδώ μέσα.
Η αγάπη εκεί έξω μπελάς"..

Ροκ και μπαλαντάρας, ρυθμικός και αυτοκαταστροφικός. Σκέτος "κουκουρούκου" είναι ο Μουζουράκης. Γι' αυτό και τον γουστάρουμε. Γι' αυτό και τον πάμε. Τον πάμε και τον φέρνουμε. Και τον ξαναφέρνουμε στην πόλη.

Πάνος Μουζουράκης
Πάνος Μουζουράκης

"Το σπίτι διαστημόπλοιο.
Ο κόσμος δίχως φρένα.
Σ' αυτά εδώ τα σύμπαντα,
δεν θέλησα κανένα,
με τα δικά σου χρώματα.
Μουντζούρωσα τη λύπη.
Προσφέρω το τρακάρισμα,
αν κάνεις τον κομήτη"...

Η αγάπη μας και η κιθάρα του. Η ανάσα μας και η χροιά του. Πώς να ΣΕ το πω αλλιώς, να το πάρεις να το κάνεις φιόγκο στην καρδιά σου; Λόξα που σε καυλώνει είναι ο Μουζουράκης. Τρέλα με νότες που παραδίνεσαι άνευ όρων. Απρογραμμάτιστος και σταρχιδιστάν. Και όμως το βέλος της φωνής του, σου χτυπάει κατευθείαν την καρδιά.

"Μη δίνεις σημασία" είπα εγώ, 
σε ανθρώπους που το χέρι μου απλώσαν.
Δε πίστευα πως θα τους χρειαστώ,
ποτέ δεν είδα πως με ξελασπώσαν, 
τα βήματά μου πέφταν στο κενό. 
Φόρτωνα τους φόβους μου στην πλάκα, 
χιλιάδες τρύπες μέσα στο νερό,
τζάμπα ζούσα τη ζωή μου, τζάμπα"...

Με τέτοιους στίχους-ατάκες, δεν θέλει και πολύ να σε κάνει χώμα ο "Μουζού". Σου δίνει μια γκντάγκ και ψάχνεις να βρεις πώς σε έκανε σκόνη. Πώς κομμάτια σύρεσαι στο πάτωμα και σε παίρνει με την ερωτιάρα του φωνή, φαλάγγι.

Πάνος Μουζουράκης
Πάνος Μουζουράκης

"Καμιά φορά τα βράδια, έρχονται οι στιγμές επάργυρες και ρίχνουνε τις άγκυρες
μυστήρια καράβια, με πολυεθνικά πληρώματα, που κουβαλάν αρώματα βαριά
Θεριά όνειρα, Θεριά όνειρα, 
που έχουμε θάψει σ’ ένα υπόγειο, του φόβου μας βαθύ"...

Ρίχνω ένα βλέφαρο στο ρολόι του κινητού. Πολύ αργάμιση για μένα. Είπα γεια στην παρέα. Κι όπως βγήκα μέσα στην πούντα του Φλεβάρη, να βρω τρόπο να γυρίσω στο σπίτι, εκείνος μου φώναζε από μέσα με τα ηχεία και ο αγέρας μου τον έφερνε στα αυτιά....

"Και προσπαθώ να θυμηθώ τι ήταν η αγάπη, 
μέσα στο δρόμο σταματώ σαν να άκουσα κάτι, 
μα ήταν μέσα στην έρημο φωνή, από μια μακρινή εποχή"...

κείμενο | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης
επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης