image_alt_text image_alt_text

Ένας ροκ ποιητής...

Στιγμές από τη συναυλία του Θανάση Παπακωνσταντίνου και της Ματούλας Ζαμάνη στο Fix Factory of Sound

Μετά το πέρας της «χειμερίας νάρκης», καθώς για δύο χειμώνες επέλεξε να μείνει μακριά από νυχτερινές εμφανίσεις, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου_



_επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη με μια συναυλία που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου στη σκηνή του Fix Factory of Sound, έχοντας στις βαλίτσες του και το νέο του δίσκο «Πρόσκληση σε δείπνο κυανίου». Μαζί του οι γνωστοί και πιστοί του ακόλουθοι των τελευταίων χρόνων, η Ματούλα Ζαμάνη, ο Ανδρέας Πολυζωγόπουλος, ο Σωτήρης Ντούβας και άλλοι αξιόλογοι μουσικοί.


image01

Η προσέλευση του κόσμου όπως ήταν αναμενόμενο ήταν ιδιαίτερα μεγάλη. Ηλικίες δεν ξεχώριζες. Από το φοιτητή του Πολυτεχνείου ως και τον ώριμο ενήλικα που δουλεύει στην τράπεζα. Έχει το λαό του ο Θανάσης! Και ενώ φαίνεται μια τόσο ευγενική και διακριτική φυσιογνωμία, η παρουσία του στη σκηνή έχει μια ήρεμη δύναμη απίστευτη. Σε κάθε του τραγούδι νιώθεις αυτή την αίσθηση σαν έντονη δόνηση από ηλεκτροσόκ. Όλοι το νιώσαμε! Ήταν σα να ήσουν σε πραγματική συναυλία, σε εξωτερικό χώρο, όπου τα περιορισμένα τετραγωνικά δε θα έθεταν όρια στον παλμό σου. Θα χοροπηδούσες, θα αγκαλιαζόσουν με το διπλανό σου, θα πετούσες νερό στο αγαπημένο σου τραγούδι. Όλα αυτά που μας κάνουν και γουστάρουμε τις συναυλίες. Τα είχε όλα! Όμορφα τραγούδια, εξαιρετικές ερμηνείες από τον Θανάση και την υπέροχη Ματούλα Ζαμάνη και ένα κοινό μυημένο στις φοβερές μουσικές του συνθέσεις που τον ακολούθησε πιστά, σαν σειρήνα, ως το τέλος του προγράμματος.


image01

Έχω την αίσθηση ότι ο χώρος του θεάματος σα να έχει από καιρό τώρα ξεφύγει από το μοντέλο του καλλίφωνου ερμηνευτή και έχει επιστρέψει στην παλιά εποχή των «χειρονακτών» καλλιτεχνών, που συνθέτουν, γράφουν στίχους, παιδεύονται με την ενορχήστρωση και ερμηνεύουν με την ιδιαίτερη, αλλά αυθεντική φωνή τους. Ο Θανάσης είναι το πιο φωτεινό παράδειγμα αυτής της διαπίστωσης. Η ερμηνεία του έχει κάτι τόσο γοητευτικό και αισθαντικό, σε σημείο που πιάνεις τον εαυτό σου πολλές φορές να είσαι έτοιμος να βάλεις τα κλάματα. Ίσως γιατί ό,τι τραγούδησε πρώτα το βίωσε ή το αισθάνθηκε.


image01

Κάθε του τραγούδι είναι μια μικρή ιστορία, ένα μήνυμα που πρέπει να ακούσεις και να ξανακούσεις για να ξεκλειδώσεις όλα τα νοήματά του. Λες και είναι άρρηκτα δεμένο με τον ίδιο. Λες και κάτι μέσα του τού τα ψιθυρίζει, κι εκείνος απλά τους δίνει σώμα και ψυχή. Υπήρχαν στιγμές που η ένταση στο χώρο έφτασε τα όρια του παροξυσμού. Η εκπληκτική μουσική μαζί με κάθε στίχο, με κάθε συλλαβή των τραγουδιών του, δυναμίτιζαν όλο και περισσότερο το κοινό που έλεγες ότι μέχρι το τέλος -δεν μπορεί- θα το σπάσει το πάτωμα.


image01

Όλα τα διαμάντια του τα τραγούδησε, παλιά και καινούρια, και μας ταξίδεψε μουσικά με το φύσημα του «Πεχλιβάνη» από την «Αμερική» ως την «Κοιλάδα των Τεμπών», την ιδιαίτερη πατρίδα του Θανάση. Και στο ενδιάμεσο ερχόταν η Ματούλα να μας ξεσηκώσει λίγο περισσότερο με την τρέλα και τη φωνάρα της. Και έτσι μετά από ένα απολαυστικό τρίωρο πρόγραμμα, «Σαν αερικό», μας αποχαιρέτησε με την υπόσχεση ότι σύντομα θα τα ξαναπούμε και αφιέρωσε το τελευταίο αυτό τραγούδι σε όσους θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο! Όσες και αν χτίζουν φυλακές και ο κλοιός στενεύει / ο νους μας είναι αληταριό και όλο θα δραπετεύει. Ας είμαστε όπως ο ίδιος προέτρεψε όλοι παράφοροι, για πάντα παράφοροι!



Όσες και αν χτίζουν φυλακές και ο κλοιός στενεύει / ο νους μας είναι αληταριό και όλο θα δραπετεύει