image_alt_text image_alt_text

Σβήστε με απ' το χάρτη

Στη συναυλία του Μπάμπη Τσέρτου στο ‘Ξέφωτο’

Γεμάτο Ξέφωτο. Πόσο χαίρομαι να βλέπω γεμάτα μαγαζιά. Διόλου τυχαία η πληρότητα.



Ο Μπάμπης Τσέρτος κι οι μουσικοί του είναι συνάδελφοι με μεγάλη εμπειρία όχι μόνον παικτικά, αλλά και στο κέφι που πηγάζει αβίαστα από τις δοξαριές και τις πενιές τους. Ο Δημήτρης Ρέππας σε ρόλο πολυεργαλείου (μπουζούκι, κιθάρα, φωνή), ο Γιάννης Τσέρτος πολύ καλός τεμπίστας στο πιάνο και φυσικά ένα από τα καλύτερα βιολιά της χώρας, ο Κυριάκος Κουβέντας, μαζί με την Δέσποινα Παγιούλα στο τραγούδι, απαρτίζουν την τετράδα του Μπάμπη. Παίζουν και τραγουδούν αβίαστα, λοιπόν, το ρεμπέτικο και λαϊκό τραγούδι που αγκάλιασε η Θεσσαλονίκη από τα χρόνια που την περπάτησε ο Τσιτσάνης. Τους είδαμε στο Ξέφωτο, το Σάββατο 16 Μαΐου, σε έναν μαραθώνιο διάρκειας τουλάχιστον 5 ωρών.


image01

Και κάπως έτσι σκέφτομαι: Πεθυμήσαμε, θαρραλέα, μεγάλα, σχήματα να καλύψουν τη βαθιά λαϊκή ψυχή μας. Ξεχάσαμε πώς ακούγεται το λαϊκό και ρεμπέτικο άκουσμα, με τα κατά τα άλλα εξαιρετικά, μικρά σχήματα των 2 και 3 ατόμων, που εμφανίζονται στην πόλη. Μια μεγάλη ορχήστρα όπως αυτή του κ. Τσέρτου να παίζει Μάρκο, τραβάει πάντα την προσοχή και του δυσκολότερου ρεμπετολάγνου. Φυσικά, το Ξέφωτο στο ζεστό του χώρο μπορεί να καλύψει τέτοιες εμφανίσεις με πολύ καλό ήχο στο σύνολο της βραδιάς. Ο ίδιος ο Μπάμπης Τσέρτος ήταν ακριβώς όπως τον έβλεπα με την οικογένειά μου στην τηλεόραση. Ολόσωστα εκφραστική ρεμπέτικη φωνή. Άκουσα για πρώτη φορά ζωντανά από τον ίδιο το αγαπημένο μου «Σβήστε με απ’ το χάρτη» του Γιανακόπουλου και Σουγιούλ. Αν και σκληροπυρηνικός εραστής του ρεμπέτικου ήχου, πάντα προτιμούσα την επανεκτέλεση του κ. Τσέρτου. Αναγκάστηκα να το χορέψω και συνέχισα την καταγραφή.


image01

Πολύ γρήγορα, το κατάμεστο Ξέφωτο χόρευε και τραγουδούσε Χατζιδάκι, Σκαρβέλη, Τσιτσάνη, αγαπημένα ρεμπέτικα, μουσικές από παλιές, καλές, ελληνικές ταινίες και κλασικά λαϊκά. Ξέρουν πού πάνε, σκέφτηκα, το κοινό είναι εκπαιδευμένο. Τραγουδούσαν τόσο δυνατά, που κάλυπταν τον ηλεκτρισμό σε τραγούδια που δεν ήταν «της σειράς». Κάτι τέτοιο συνήθως το ζεις σε στέκια που οι νέοι μουσικοί μας παίζουν τα ρεμπέτικα κρυφά από την νομενκλατούρα. Σιγά σιγά κατάλαβα τι γινόταν…

Ο κ. Τσέρτος αγοράζει το κοινό, όπως λέμε, με ένα νόημα πενιάς ή έκφρασης στους μουσικούς του γυρνάει το πρόγραμμα τούμπα όπου νομίζει ότι θέλει να πάει το κοινό. Κι έχει δίκιο. Έτσι παίζανε πάντα οι μουσικοί, χτίζοντας δηλαδή μια διαδραστική σχέση με τον κόσμο. Πολύ σπάνιο να δεις σε μεγάλα μαγαζιά κάτι τέτοιο. Ένιωθα ότι το ’χε ανάγκη ο κόσμος μέσα στη σκοτεινιά μας να ακούσει αγαπημένα τραγούδια με καλές ερμηνείες. Έτσι έδειξαν συναυλιακό σχεδόν, πάθος σε σημείο να μην ακούς την μουσική στο στίχο «Κι αν στην κοινωνία μας χτυπούν αλύπητα οι μπόρες / Μέσα στο τραγούδι φεύγουνε χαρούμενες οι ώρες» της Παπαγιανοπούλου και του Τσιτσάνη.


image01

Από την άλλη, με τον κ. Κουβέντα στο βιολί, δεν γίνεται να μην παιχτούν ρεμπέτικα που θεωρούνται κλασικά για αυτό το όργανο: «Χαρικλάκι», «Δημητρούλα μου», «Η μάνα σου θα τα πληρώσει», «Βάλε με στην αγκαλιά σου» κτλ. Κάθεται στο ύψος του ο κ. Κουβέντας απέναντι σε βιολιά του ρεμπέτικου, όπως ο Σέμσης κι ο Ογδοντάκης, που άφησαν ιστορία. Σμυρναίικα, κάποια νησιώτικα και πολύ λαϊκό.

Νιώθω πως θα ξαναπήγαινα και θα σύστηνα και σ’ εσάς μια βραδιά στον Μπάμπη Τσέρτο και στην παρέα του.



Νιώθω πως θα ξαναπήγαινα και θα σύστηνα και σ’ εσάς μια βραδιά στον Μπάμπη Τσέρτο και στην παρέα του.