_μουσική

Πιστεύετε ακόμη στις καντάδες;

Στη συναυλία του Γιώργη Χριστοδούλου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (+Rejected Photostory)

Είχε πάει εννιά και κάτι, η θέα του Θερμαϊκού και τα χαμηλωμένα φώτα βοηθούσαν να στηθεί ένα σκηνικό όπως αρμόζει σε μια… καντάδα.

Το ραντεβού αυτή τη φορά ήταν στο ημιώροφο του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης. Μετά από ένα χρόνο αναμονής, ο Γιώργης Χριστοδούλου επέστρεψε για μία «Καντάδα».
Σ’ αυτό το ραντεβού μας παρουσίασε τραγούδια από τον ομώνυμο δίσκο του και όχι μόνο. Μέσα από τα τραγούδια των Αττίκ, Μιχάλη Σουγιούλ, Κώστα Γιαννίδη, μας μετέφερε τη νοσταλγία που αναδύεται μέσα από τα κομμάτια μιας άλλης εποχής.

«Είμαι εγώ αλλού ή οι άλλοι είναι εδώ; Ή το αντίστροφο;» αναρωτήθηκε. Το κοινό του ήταν εκεί να αποδείξει ότι δεν κάνει κανένα λάθος, συνυπήρχαν μαζί νέοι και ηλικιωμένοι, αυτοί που μεγάλωσαν μαζί με τα τραγούδια αυτά, αλλά κι εμείς που τα γνωρίσαμε μέσα από τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο, όλοι μαζί μια παρέα τραγουδήσαμε παλιές μπαλάντες, κουνηθήκαμε στο ρυθμό του βαλς, μεταφερθήκαμε για σχεδόν δύο ώρες σε μια άλλη εποχή, σε αυτή που ζει ο Γιώργης.

Κάθε κομμάτι έκρυβε και μια ιστορία, δυο λόγια που σε βοηθούσαν να μην ξεφύγεις ούτε στιγμή από την ατμόσφαιρα της καντάδας. Το εναρκτήριο κομμάτι της συναυλίας, ένα αγαπημένο τραγούδι, αυτό που πρωτοχόρεψε ο παππούς με τη γιαγιά του και μετά την «έκλεισε σε μια ντουλάπα…». «Το πρωί με ξυπνάς με φιλιά» των Γ. Κυπαρίσση και Χ. Γιαννακόπουλου. Αναφέρθηκε στο κομμάτι που θεωρεί εθνικό ύμνο, το οποίο και γράφτηκε από τον Αττίκ, το "Ζητατε να σας πω": το συγκεκριμένο το έγραψε σε δέκα λεπτά στο καμαρίνι του επειδή του ζητούσαν οι θεατές να τραγουδήσει το "Είδα μάτια" που το είχε γράψει για τα μάτια της Μαρίκα Φιλιππίδου, που μετά αυτή… τον άφησε!

Η συναυλία έκλεισε με ένα φρέσκο τραγούδι, μια καντάδα για τη γιαγιά του, ένα κομμάτι που ξεκινάει με τα λόγια: «Τώρα που έγινες μικρή κι εγώ μεγάλωσα...». Είναι αλήθεια ότι «η γιαγιά μου, με μεγάλωσε κυριολεκτικά... ωστόσο πάντα υπήρχε ένα συννεφάκι στη σχέση μας, ο επαγγελματικός προσανατολισμός μου. Είχε την έννοια να έχω νοικοκυριό και μια κανονική δουλειά. Πέρασαν τα χρόνια... Πέρσι που γύρισα αναζητώντας κάτι πράγματά μου, έπεσε ένα κουτί με αποκόμματα από δημοσιεύσεις από όλες τις εμφανίσεις μου. Οι άνθρωποι που μας αγαπούν, μας αποδέχονται όπως είμαστε...»

Η «Καντάδα» του Γιώργη ξεχωρίζει χάρη στο σεβασμό, στην αισθητική που χαρακτηρίζει τα κομμάτια που διασκευάζει, αλλά και χάρη στις ενορχηστρωτικές προσεγγίσεις του. Τα τραγούδια της Καντάδας επενδύθηκαν με τον ήχο από την κιθάρα του Γιώτη Παρασκευαΐδη, το κοντραμπάσο του Αντώνη Αρβανίτη, το πιάνο και το ακορντεόν του Χάρη Σταυρακάκη. Και όλα έκλεισαν με μια ωραία ανάμνηση αλλά και μια ωραία εικόνα, όταν ο Γιώργης δε δίστασε να αγκαλιάσει μια θαυμάστρια, ίσως και στην ηλικία της γιαγιάς του, και χόρεψαν μαζί ένα υπέροχο βαλσάκι…

κείμενο | ιάκωβος καγκελίδης
φωτογραφίες | ιάκωβος καγκελίδης + ρούλα θώμογλου
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + αλέξανδρος κόγκας