_events

Με βελόνα και κουμπί…

Όταν κάτι ‘παλιό’ δείχνει το νέο δρόμο | + photostory

Ένα συννεφιασμένο πρωί. Έξω η μουντή, χειμωνιάτικη (μια που δε λέει να’ ρθει η άνοιξη) ατμόσφαιρα της Θεσσαλονίκης, λίγο πιο πάνω από τα αρχαία της ρωμαϊκής αγοράς. Μέσα ζεστός καφές και μουσική: ισπανική, τζαζ, κλασική... Α, και χρώματα! Πολλά χρώματα μπερδεμένα, μαλλιά-κουβάρια στο μεγάλο τραπέζι δίπλα στο παράθυρο. Και κάτι ακαταλαβίστικες λέξεις: βουβό γαϊτανάκι, άριχτο, ποδαράκι, μισό ποδαράκι.. μα τι είναι όλα αυτά και πώς μπλέξαμε τώρα να προσπαθούμε να συντονίσουμε μάτι, μυαλό, χέρι και βελονάκι; Κι ας παρακαλούσε παλιά η γιαγιά να μας μάθει να φτιάχνουμε καμιά δαντέλα, μάταια.. τα σεμεδάκια για την προίκα μας χρόνια κλεισμένα σε συρτάρια και τώρα να προσπαθούμε να το πάρουμε απ’ την αρχή.

Ίσως να φταίει η μόδα που κάνει κύκλους κι έτσι μάθαμε εκ νέου το βίντατζ και το ρετρό, ίσως η κρίση που μας ωθεί στην ανακύκλωση και τη χειροποίητη κατασκευή ρούχων, διακοσμητικών και άλλων αντικειμένων, ίσως πάλι να’ ναι απλά η χαρά της δημιουργίας. Το σίγουρο είναι πως η χειροτεχνία και η κουλτούρα του «φτιάξ’ το μόνος σου» (αγγλιστί DΙΥ) είναι δυναμικά εδώ. Βελονάκι και πλέξιμο έχουν κάνει επανεμφάνιση κι έχουν βρει ήδη το στέκι τους στο Κουμπί!

Γυναίκες κάθε ηλικίας αλλά και κάποιοι τολμηροί άντρες πίνουν το καφεδάκι τους δημιουργώντας ενώ έξω από τη τζαμαρία όλο και κάποιος περαστικός θα σταματήσει έκπληκτος κοιτώντας την πολύχρωμη συντροφιά, όλο και κάποια κυρία, από αυτές τις παλιές, τις έμπειρες στο «crocheting», όπως έγινε τώρα το βελονάκι, θα μπει μέσα να δει τι κάνουμε και να μοιραστεί τις γνώσεις της με εμάς τις νεότερες..

Ιδέες και σχέδια πέφτουν απανωτά στο τραπέζι μια που δεν μπορεί κανείς να φανταστεί πόσα διαφορετικά διακοσμητικά αλλά και χρηστικά αντικείμενα μπορεί να φτιάξει με τα χέρια του – μέχρι φυσικά να το δοκιμάσει! Κι όταν έρθει εκείνη η μαγική ώρα του πρώτου ολοκληρωμένου έργου, λάμπεις ολόκληρος από ικανοποίηση… Σκουφιά, κασκόλ και γάντια για το κρύο, τσάντες, κοσμήματα, εσάρπες αλλά και ρούχα απ’ τα χεράκια σου, είναι να μην χαμογελάς;

Άλλωστε η ίδια η διαδικασία του πλεξίματος είναι από μόνη της χαλαρωτική. Έτσι λένε οι έρευνες δηλαδή και μάλλον φαίνεται να ισχύει - αν εξαιρέσει κανείς τις ατυχείς εκείνες στιγμές που θέλεις να ουρλιάξεις από νεύρα προσπαθώντας να ξεμπερδέψεις ένα μπλεγμένο κουβάρι. Αλλά αυτό ισχύει για όλα τα μπλεγμένα κουβάρια της ζωής μας κι αν μη τι άλλο το πλέξιμο σε βοηθάει να εξασκήσεις την υπομονή σου: βάλε στόχους, διόρθωνε τα λάθη σου, μην τα παρατάς και όλα θα πάνε καλά!