_εκθέσεις

Στην Ομαδική 'Εκθεση «Τέχνη ποιώ δια της παραθεήσεως»

Ο ρόλος της τέχνης στην ιστορία

(από το Δελτίο Τύπου της Έκθεσης):

Σε μια εποχή βαθιάς πολιτικής, κοινωνικής και ηθικής κρίσης η τέχνη και οι λειτουργοί της ίσως να είναι οι πυροδοτητές μιας διαδικασίας διερεύνησης αιτιών και αιτιατών, οι εκφραστές μιας ανασκόπησης του παρελθόντος, που γέννησε ένα θνησιγενές σήμερα και αναμένει το αύριο σκωπτικά, αλλά και οι εξυπηρετητές ενός μουδιασμένου κοινωνικού συνόλου, που καρτερά το έναυσμα για σκέψη, κινητοποίηση και δράση.

Τις δυνητικές διαστάσεις των παραπάνω προβληματισμών επιλέγουν να θίξουν οι εικαστικοί των δυο παράλληλων εκθέσεων με κοινό τίτλο "ΜΕΤΑ- ναστευση-μόρφωση-κίνηση", οι οποίες λειτουργούν εκατέρωθεν ως αίτιο-αποτέλεσμα, αρχή, συνέχεια και τέλος, όποτε και αν αυτό υπάρχει. Ο Βασίλης Καρκατσέλης και η ομάδα του δημιουργούν ένα βιωματικό ημερολόγιο καταγράφοντας εικαστικά την κοινωνική, πολιτικοοικονομική, πολιτισμική, εκπαιδευτική και ηθική πορεία που διέγραψε συλλογικά ένας ολόκληρος λαός μέσα σε λιγότερο από εκατό χρόνια ιστορίας.

Επιλέγοντας ως μέσα, υλικά που συναντώνται στη καθημερινότητα όπως χαρτί, video, ξύλο, ύφασμα, ακουαρέλα, και σύμβολα που απαντούν στο συλλογικό νου και ήθος, πραγματεύονται τον τρόπο και τον χρόνο που συνέβη το πέρασμα από την παράδοση, την αξιοπρέπεια, τη λιτή ζωή και τους ισχυρούς δεσμούς μεταξύ του κοινωνικού ιστού σε μια κορεσμένη φενάκη πλούτου, στην ασίγαστη συλλογή τίτλων σπουδών, στην υλική και ψυχική ένδεια και έπειτα στην αλλοτρίωση και τη μετανάστευση.

Σ'αυτό το σημείο τη σκυτάλη παίρνουν ο Θάνος Καρώνης και η ομάδα του, χρησιμοποιώντας ως υλικό το κορμό ενός δέντρου και θέτοντας τον ως σύμβολο μετανάστευσης και παράλληλα μεταμόρφωσης. Ένεκα επιλογών, συνθηκών και προτεραιοτήτων, ο κορμός κόπηκε και κατόπιν μεταφέρθηκε από το χώρο που τον γέννησε και τον έφερε στη μορφή που αρχικά συναντήθηκε, για να αποκτήσει εκ νέου ζωή και έχοντας πάνω του σημάδια που ορίζουν τη μεταμόρφωση και το νέο πια ρόλο του. Κατ'αυτόν τον τρόπο καθίσταται έμμεση αναφορά στο φαινόμενο της μαζικής μετανάστευσης ανθρώπινου δυναμικού στο εξωτερικό προς αναζήτηση όχι μόνον εργασίας και προοπτικής αλλά και ζωής, οξυγόνου και ελπίδας.

Στόχο των δυο παράλληλων εκθέσεων αποτέλεσε η επιδίωξη σχολιασμού τόσο της επικαιρότητας όσο και των νέων δεδομένων και συνθηκών της ζωής που καλείται ο καθείς να βιώσει και να διαχειριστεί, ενώ κίνητρο η βαθιά πίστη όσον αφορά το καταλυτικό ρόλο που μπορεί να επιτελέσει η τέχνη αν όχι άμεσα στην αλλαγή του πολιτικού σκηνικού αλλά με βεβαιότητα ως μέσο παιδείας, αφύπνισης, προβληματισμού και εντέλει αισιοδοξίας. Με μια σύντομη αναδρομή άλλωστε στο χρόνο μπορεί κανείς να διαπιστώσει το ρόλο της τέχνης στην ιστορία και να διαπιστώσει πως η ίδια πολλές φορές εξυπηρέτησε σκοπούς, στόχους και ανάγκες τόσο προσωπικές όσο και συλλογικές, γιατί όχι λοιπόν και σήμερα, δεδομένου πως η ιστορία διδάσκεται χωρίς όμως να διδάσκει γεγονός που τη καθιστά επαναλαμβανόμενη.

Συμμετέχουν: Βασίλης Αλεξάνδρου, Λίτσα Γκάνη, Βασίλης Καρκατσέλης, Θάνος Καρώνης, Άννα Λιόκα, Μαρία Μηλιώτη, Γιάννης Μονογυιός, Αλεξάνδρα Νάκου, Δημήτρης Παλάντζας, Μαρία Παναγιώτου, Ελένη Παπαδοπούλου, Θανάσης Πούλιος, Έλιο Σαμαράς,
Επιμέλεια έκθεσης: Στέλλα Μανικάτη

Vlassis Art Gallery | Βεροίας 6, Άνω Λαδάδικα
Διάρκεια έως 28 Μαρτίου 2015
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Πέμπτη-Παρασκευή 17:00-20:00
Σάββατο 11:00-14:00