αθλητισμός

Τιμή και δόξα στο ‘Θεό’ του ελληνικού μπάσκετ

Στιγμές από το 2ο ‘Nick Galis cup’ (+Rejected Photostory)

Η Θεσσαλονίκη «αποχαιρέτησε» μετά από τρεις μέρες, την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου, το 2ο Nick Galis cup από το κατάμεστο και ανανεωμένο Nick Galis Hall, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν εξαιρετικής ποιότητας αγώνες και παράλληλες εκδηλώσεις που έδωσαν διαφορετική διάσταση στο τουρνουά. Η γιορτή που διοργανώνεται για δεύτερη συνεχή χρονιά από την Κ.Α.Ε ΑΡΗΣ και έχει σκοπό να καθιερωθεί, γίνεται ως ελάχιστος φόρος τιμής στον απόλυτο Έλληνα αθλητή, τον άνθρωπου που με τη μπασκετική του πορεία κατόρθωσε να διαμορφώσει ή καλύτερα να αναμορφώσει όχι μόνο το μπάσκετ, αλλά και ολόκληρο τον ελληνικό αθλητισμό.

Ο λόγος βέβαια, για τον ανεπανάληπτο Νίκο Γκάλη, που ερχόμενος το 1979 από το Νιου Τζέρσεϊ, δε νομίζω να είχε σχεδιάσει το πεπρωμένο του. Γιατί ο ίδιος έμελλε να γίνει το πεπρωμένο του ελληνικού μπάσκετ. Ήταν κατά γενικά ομολογία τόσο ικανός που άγγιζε τα όρια του εξωπραγματικού!

Με 20 χρόνια λοιπόν καθυστέρηση, ο Άρης και κυρίως ο κόσμος των «κιτρίνων» τίμησε και φέτος τον «Θεό» τους, τον δικό τους Νικ. Στο τουρνουά συμμετείχαν και 3 κορυφαίες ομάδες του εξωτερικού: η Καρσίγιακα, η Λοκομοτίβ Κούμπαν, η Ολίμπια Λιουμπλιάνας και φυσικά ο Άρης. Οι δύο πρώτοι αγώνες διεξάχθηκαν την Παρασκευή στο Nick Galis Hall, όπου έλαβε χώρα και το τουρνουά. Μπαίνοντας στο γήπεδο σε έπιανε κανονικό ρίγος από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα. Σου έρχονταν μνήμες ζωντανές από τις μεγάλες στιγμές δόξας που έζησε η ομάδα αυτή χάρη στον Γκάλη και την παρέα του!

Η ατμόσφαιρα ήταν τόσο καυτή που σε παρέσερνε. Ο Νικ είχε καταφέρει ακόμη και ως τιμώμενο πρόσωπο να γεμίσει και πάλι τις θέσεις του σταδίου των «κιτρινόμαυρων» που δε σταμάτησαν λεπτό καθ’ όλη τη διάρκεια των αγώνων να του δείχνουν το θαυμασμό, την ευγνωμοσύνη και τη λατρεία τους σ' αυτόν τον αθλητή-φαινόμενο που φόρεσε τη φανέλα με το νούμερο 6 και κατάφερε να καθιερώσει τον Άρη στις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης μπασκετικά.

Με τα χέρια τους ψηλά και φωνάζοντας ρυθμικά το όνομά του, τον υποδέχτηκαν και ο ίδιος συγκινημένος βαθιά, τους ευχαρίστησε θερμά και ευχήθηκε καλή επιτυχία στους παίχτες και την ομάδα, ενώ δεν έκρυψε και τη ζήλεια του για τους νεαρούς παίχτες, μιας και ο ίδιος δεν μπορεί πια να παίξει. Αφού αποθεώθηκε από κοινό και παίχτες έκανε το τζάμπολ στην πρεμιέρα του τουρνουά, που βρήκε την ομάδα του Άρη νικήτρια απέναντι στην Ολίμπια Λιουμπλιάνας.

Η ίδια μαγική ατμόσφαιρα κυριάρχησε και στον τελικό που παρακολούθησε πάνω από 4000 κόσμος. Ωστόσο, ο Άρης δεν τα κατάφερε τόσο καλά κόντρα στην πρωταθλήτρια Τουρκίας, Καρσίγιακα, και ηττήθηκε τερματίζοντας δεύτερος στο 2ο Nick Galis cup. Ο κόσμος ενθουσιασμένος παρά το αποτέλεσμα συνέχισε να φωνάζει συνθήματα και τραγούδια για τον αγαπημένο του αθλητή, τον κορυφαίο Έλληνα αθλητή, που αποτελεί σταθμό στην εξέλιξη του αθλήματος. Χάρη στο δικό τους «Θεό» όπως συνήθως τον αποκαλούν, ο λαός του Άρη αλλά και όλοι οι Έλληνες ζήσαμε στιγμές απαράμιλλης ευτυχίας. Ήταν αυτός που έδωσε χαρά σε 10 εκατομμύρια Έλληνες, τους ένωσε και τους έβγαλε για πρώτη φορά στους δρόμους με σημαίες, πλημμυρισμένους από χαρά και εθνική υπερηφάνεια. Είναι, λοιπόν, το ελάχιστο που μπορεί να κάνει κανείς για να δείξει την ευγνωμοσύνη και την εκτίμηση στο πρόσωπο του ανθρώπου που απογείωσε το ελληνικό μπάσκετ και το όνομα του έγινε συνώνυμο με τις μεγαλύτερες επιτυχίες του αθλήματος τόσο λόγω του ασύγκριτου ταλέντου μέσα στο γήπεδο όσο και για την αθλητική του νοοτροπία.

Αν μη τι άλλο… του χρωστάμε πολλά.