Ξεχώρισαν, διεκδικώντας θέση στη μνήμη

"Σκόνη στον άνεμο", το θέατρο. Ό,τι συμβεί είναι στο "επί τόπου". Εκείνη τη στιγμή. Το θέατρο έχει μόνο παρόν. Δεν ασχολείται με το παρελθόν και μόνο αν κάτι ελάχιστο άξιζε, καταδέχεται την αυγή της επόμενης μέρας. Το θέατρο είναι μόνο μνήμη. Εκείνη κάνει παιχνίδι σε μια θεατρική παράσταση. Θα μείνει στην μνήμη, αν άξιζε. Αν κατάφερε να κάνει κάτι στο "μέσα" του θεατή. Εκεί θα συνδιαλλαχθεί με το παρελθόν και θα αποτελέσει φόρο τιμής για το μέλλον.

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου
16 Στιγμές στο Θέατρο

Ο Γιώργος Νανούρης με "όπλο" του μοναχά έναν φακό, τον περασμένο Σεπτέμβρη, αποτέλεσε την έναρξη της θεατρικής Θεσσαλονίκης. Η "Κατερίνα", βασισμένη στο βιβλίο του Κορτώ, στο θέατρο ΕΓΝΑΤΙΑ, αγαπήθηκε όσο λίγες παραστάσεις. Η Λένα Παπαληγούρα, σε μια ερμηνεία γεμάτη κραδασμούς, απέδειξε πως "αγάπη θα πει να σηκώνεις σταυρούς". Και ο Λόλεκ από δίπλα, με ήχους που ανάσαιναν τον "ουρανό μολύβι", έδωσαν την πιο γλυκιά "γνωμάτευση": To καλό θέατρο δεν θέλει πολλά υλικά για να γίνει, σώνει και ντε. Ένα δυνατό κείμενο, οι άνθρωποι, το ταλέντο και η ευρηματικότητά τους, αποτελούν τα πιο ισχυρά εφόδια.




16 Στιγμές στο Θέατρο

"Φάουστ" του Γκαίτε, σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου, για τρεις καθημερινές νύχτες, ενός ήσυχου χειμώνα, τάραξε τα νερά του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης. Διπλό στοίχημα που κερδήθηκε από τον Νίκο Κουρή και τον Αργύρη Πανταζάρα, που έχρισε τον δεύτερο και με τον σταυρό "Δημήτρης Χορν" το 2016. Μια ελεγεία στον θανατηφόρο έρωτα, με τον εθελοντή της ψυχής, να παρέχει ποιητική κορύφωση.




16 Στιγμές στο Θέατρο

Οι "Επτά επί Θήβας" αποτέλεσαν, αδιαμφισβήτητα, την παράσταση του καλοκαιριού. Ο Τσέζαρις Γκραουζίνις "διάβασε" άψογα ένα από πιο "μονότονα" έργα του Αισχύλου και λυρικά, με εξαίσια μουσική, άρτιο Χορό και Γιάννη Στάνκογλου στο ντεμπούτο του στο αρχαίο δράμα, έκανε το άνυδρο καλοκαίρι, "όαση του πάθους", σε έναν “δίδυμο θάνατο-διπλό καημό”.




16 Στιγμές στο Θέατρο

Μια ημέρα πριν τη πρεμιέρα στο μικρό θέατρο της Μονής Λαζαριστών, η Έφη Σταμούλη μου είχε εκμυστηρευθεί άγχος, αν θα καταφέρει να ανταπεξέλθει στην χαρά της προσμονής του κόσμου, να την δει να υποδύεται την Σωτηρία Μπέλλου. Ένα χρόνο μετά, η ίδια-αναμφίβολα-μπορεί να καμαρώνει για ένα ρόλο-σταθμό στην καριέρα της, που αγαπήθηκε όσο ελάχιστοι. Μια παράσταση που στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου θα πρέπει να καταχωρηθεί ως το μεγάλο αίνιγμα...πού τέλειωνε η Σταμούλη, πού άρχιζε η Μπέλλου. Πόσο μπέρδεμα, αυτή η πλήρης ταύτιση...




16 Στιγμές στο Θέατρο

""Επιστροφή στο σπίτι" και στο Vis Motrix που απέδειξε πως ένα σύνολο ταλαντούχων ηθοποιών της πόλης, πάνω στο όραμα του νέου Πασχάλη Αραμπατζή, μπορεί να κάνει την διαφορά. Να βγαίνεις από το θέατρο και να είσαι σίγουρος πως τόσο μαζεμένο ταλέντο ανθρώπων, θα το ξανασυναντήσεις ξανά μπροστά σου και θα γράφει ιστορία.




16 Στιγμές στο Θέατρο

Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Μιχάλης Σιώνας-μετά το "Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας" που ανέλαβε από την καρέκλα του σκηνοθέτη και ενώ παίζει στην "Μάνα Κουράγιο και τα παιδιά της"- αναμετρήθηκε με "Το αγόρι με την βαλίτσα" και με μηδαμινά υλικά έφτιαξε μια παράσταση-γλύκα, που ταυτόχρονα φέρνει δάκρυα στα μάτια των μεγάλων γονιών και χαμόγελο στα πρόσωπα των μικρών θεατών. Γιατί το μέλλον του θεάτρου, μας αρέσει- δεν μας αρέσει, θα είναι πάντα ό,τι καινούργιο μπορεί να αρθρωθεί, από καλλιτέχνες που έχουν μεγάλο διάβα μπροστά τους.




16 Στιγμές στο Θέατρο

Ο Γιώργος Παπαγεωργίου, στα πλαίσια της "αφόρητα πολλαπλής" δημιουργικότητάς του και επαγρύπνησης, οραματίστηκε ένα βάλσαμο με τίτλο "Η Ωραία του Πέραν" του Δημήτρη Παπαδόπουλου, μαζί με την Θεοδώρα Καπράλου, αλλά και την Αντιγόνη Φρυδά που μοιράστηκε μαζί της το σανίδι. Κι έτσι το ρομάντζο έγινε μόδα, οι ουρές του κόσμου μεγάλες στο θέατρο Τ και το θέατρο του Νέου Κόσμου και η αξία της ελληνικής ρίζας, ατράνταχτη.




16 Στιγμές στο Θέατρο

Η Δήμητρα Λαρεντζάκη στο θέατρο ΑΥΛΑΙΑ, πέρυσι, νοηματοδότησε "Το ξύπνημα της άνοιξης" σε μετάφραση Γιώργου Δεπάστα. Μια παράσταση που έδωσε το στίγμα μιας πολλά υποσχόμενης κυρίας στο χώρο του ελληνικού θεάτρου και μιας παρέας νέων ταλαντούχων ηθοποιών που σε αυτή την πόλη, μοχθούν για πολιτισμό.




16 Στιγμές στο Θέατρο

Ο Γιάννης Κακλέας με το "Κουρδιστό Πορτοκάλι" και έναν άρτιο Κωνσταντίνο Ασπιώτη στον πρωταγωνιστικό ρόλο, έδωσαν "σφαλιάρα" στο "σύνηθες θέαμα" όπως το είχαμε κατά νου και τα κατάφεραν. Και δη, στο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ. Μια "ροκ" μπουνιά στο στομάχι που σε "στοίχειωνε".




16 Στιγμές στο Θέατρο

"Έσκασες στην πλάση με καμάρι. Τώρα λύγισες σαν το κλωνάρι. Όσο και να προσπαθείς, το χρήμα θα ’ναι πάντα νικητής.
Κρέμασες στον ουρανό κοντάρι, αύριο θα βρούνε το σφαχτάρι. Πάντα ήσουνα φτωχός, σε κοροϊδεύει μέχρι κι ο Θεός." Η Λουίζα Αρκουμανέα έγραψε τους στίχους, σε μουσική Μίνωα Μάτσα, στον "Βόυτσεκ" του Μπρύχνερ. Ένα τραγούδι που σημάδεψε τον πιο "ηττημένο" στρατιώτη. Ένα έργο με τέσσερεις αναγνώσεις της ίδιας αλήθειας.




16 Στιγμές στο Θέατρο

Η "Οικογενειακή Γιορτή" στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, υπό την μπαγκέτα του Γιάννη Παρασκευόπουλου, αποτελεί μια αλησμόνητη εμπειρία στο Φουαγιέ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Ο Χρίστος Στυλιανού στον πρωταγωνιστικό ρόλο καταθέτει μια συγκινητικά σπουδαία ερμηνεία. Ο ίδιος άρτιος τόσο στον "Βόυτσεκ", όσο και στους "Επτά επί Θήβας". Δικαιωματικά αναγνωρίζεις στον Χρίστο Στυλιανού πως είναι η χρονιά του και σαφέστατα η "πρώτη γραμμή" του Κ.Θ.Β.Ε. για την οποία το τελευταίο οφείλει να είναι υπερήφανο.




16 Στιγμές στο Θέατρο

Πεντάδα επιτυχίας ο θίασος του "ΓΙΑ ΟΝΟΜΑ", προσφέρει για λιγότερο από δύο ώρες, θεατρική απόδραση, με τον πιο κλασσάτο τρόπο. Ένα έργο για τις αλήθειες μας, που μόνο μια χαζοσυζήτηση από το πουθενά μπορεί να φέρει. Μια παράσταση-ορισμός επιτυχίας, για τις ανθρώπινες σχέσεις. Ένα σαλόνι που τα γέλια καταλήγουν σε σπάσιμο τραπεζιού κι όλα αυτά, με την αφορμή του "πώς θα το πούμε το παιδί";




16 Στιγμές στο Θέατρο

Η Γεωργία Μαυραγάνη σε ένα έργο για τα καπνά, "Από πρώτο χέρι", καταπιάστηκε με την Ελλάδα της αγροτιάς που μπουρλιάζει και πασταλιάζει, τον τόπο της εκμετάλλευσης και της διεκδίκησης. Τρεις γυναίκες πάνω στο σανίδι, στα πάθη και τα λάθη μιας χώρας που ανάβει τσιγάρο στις αμαρτίες της.




16 Στιγμές στο Θέατρο

Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός στο "σβήσιμο" του καλοκαιριού στο θέατρο Δάσους έδωσε μια απρόσμενη "Λυσιστράτη", με την Λένα Κιτσοπούλου αισθητά μπροστά σε ένα αξιόλογο θίασο. Ο σκηνοθέτης έμπηξε το μαχαίρι (μπορούσε και παραπάνω) στο κόκκαλο και σε πήγαινε σε έναν άλλο Αριστοφάνη-που δεν τον φανταζόσουν. Κι ύστερα ήρθε η ραγδαία βροχή και ο κόσμος να μην φεύγει, από την γύμνια της αλήθειας...




16 Στιγμές στο Θέατρο

Η Σοφία Πάσχου με τους Patari Project είναι τρανό παράδειγμα του φυσήματος που κάνει το "καινούργιο αεράκι" στο ελληνικό θέατρο. Με την παράσταση "Πιάνω παπούτσι, πάνω στο πιάνο" για μικρούς θεατές (που τους κέρδισε), αιχμαλώτισε και τους μεγάλους σε μια παράσταση-σκέτη ζάχαρη. Να, ποιο οφείλει να είναι το θέατρο για μικρά και "μεγάλα" παιδιά!




16 Στιγμές στο Θέατρο

Τέλος, η "Δεσποινίς Τζούλια" έφερε θεατρική άνοιξη στην Θεσσαλονίκη για πέντε νύχτες, με την Μαρία Κίτσου στον ομώνυμο ρόλο, να σε μαγνητίζει σε μια άκρως ατμοσφαιρική παράσταση, δια χειρός Λίλλυς Μελεμέ.




Δεκαέξι στιγμές έμπνευσης, εφαλτήρια για την οποιαδήποτε δέκατη έβδομη αυλαία.

Θέατρο, άλλωστε, τα είπαμε, είναι μόνο η μνήμη.

Τίποτε άλλο δεν μαρτυρά την ύπαρξή του. Κανένα άλλο απτό ντοκουμέντο. Ένα βράδυ, κάποιοι άνθρωποι, άγνωστοι μεταξύ τους, βρέθηκαν σε ένα χώρο και έζησαν σε μια πλατεία, μαζί, όσα εξιστόρησαν και ένιωσαν κάποιοι τύποι πάνω στο σανίδι μιας σκηνής, για δυο ώρες. Το συναίσθημα ομαδικό και σαν ανάψουν τα φώτα; Τι θα περάσει στη λήθη, τι θα γραπωθεί στην καρδιά;... Απάντηση, εντός του καθενός που έζησε το εσωτερικό του...προσωπικό "παραμύθι".




κείμενο | γιώργος παπανικολάου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου