Η αέναη ‘’μάχη’’ των φύλων στο θέατρο Αθήναιον

Ο Μάνος και η Μάνια ήταν ένα αντρόγυνο που ταίριαζε –και δεν ταίριαζε- πολύ. Είχαν ακόμα και ίδια μέρα γενέθλια. Όχι μην ανησυχείτε. Δεν πρόκειται να σας πω κάποιο ανέκδοτο. Ίσως βέβαια το θέμα της παράστασης να σας θυμίσει κάποια αστεία ιστορία που σίγουρα έχετε ξανακούσει ή ξαναζήσει. Άντρες και γυναίκες. Μιλάμε για βεντέτα και για αθεράπευτη ενστικτώδη έρωτα ταυτόχρονα. Μιλάμε για love and hate. Μιλάμε δηλαδή για ενστικτώδη μαζοχισμό που ξεκινάει από την στιγμή που ο άβουλος Αδάμ τρώει το μηλαράκι της Ευούλας.

κείμενο | εύη μίνου */* φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας
72 Ώρες
72 Ώρες

Δύο ηθοποιοί. Ένα σκηνικό χάρτινο, αποτελούμενο κουτιά μετακόμισης, είναι αρκετό για να μας βάλει στο κλήμα των μεταβολών που έχει μια σχέση. Από την εφήμερη χαρά που σε 1 λεπτό μπορεί να γίνει τσακωμός, μέχρι τα εύθραυστα νεύρα που είναι ετοιμοπόλεμα και περιμένουν αφορμή για να σπάσουν. Το ζευγάρι αυτό λοιπόν, χαρακτηρίζεται από ‘’βιασύνη’’. Βιάστηκαν να τα φτιάξουν , βιάστηκαν να μείνουν μαζί , βιάστηκαν να αφεθούν... έτσι τουλάχιστον πιστεύουν. Έχουν όμως για 1 φορά στην σχέση τους τον χρόνο να τους εκβιάζει και να τους πιέζει να αποφασίσουν για μια ζωή.

Ένα ατύχημα σπασμένου προφυλακτικού κάνει το ζευγάρι να πάρει φωτιά. Έχουν 72 ώρες μέχρι να αποφασίσουν εάν η Μίνα θα πάρει τελικά το περιβόητο ‘’χάπι της επομένης μέρας’’. Ακολουθούν σκηνές γέλιου και stand up comedy, που προκύπτουν από τις αμπελοφιλοσοφίες του ζεύγους. Κλισέ, στερεότυπα και ειρωνείες για τα δύο φύλλα. Πρότυπα συμπεριφοράς, νεύρα , διαφωνίες, αγάπη και μετά πάλι διαφωνίες και ξανά σκέψη και στο τέλος η ένωση των δύο ετερόπολων μαγνητών.

72 Ώρες
72 Ώρες

Το πρώτο ραντεβού. Οnline dating. Το σνομπάρουν ακόμα και αν τους έφερε κοντά τόσο άμεσα Η Μάνια πιστεύει ότι είναι ένα μέσο που δεν έχει ενδιαφέρον και χάνεται η μαγεία και το σασπένς. Όλα λοιπόν έγιναν γρήγορα και ενθουσιασμένοι ζουν τον έρωτά τους. Το ‘’γρήγορα’’ μετά το ατύχημα της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης, γίνεται ‘’βιαστικά’’και ‘’λάθος’’. Οι αμφιβολίες και τα φταιξίματα πέφτουν βροχή.

Η παράσταση συνεχίζει με ξεκαρδιστικές σκηνές που το ζευγάρι φαντάζεται πώς θα ήταν κλασικές ιστορίες έρωτα, εάν προέκυπτε μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Από τον Παπακαλιάτη μέχρι τον Τιτανικό, τον Σαίξπηρ, την Μήδεια. Ακολουθούν αναπολήσεις των πρώην που πέρασαν στο παρελθόν από τις ζωές τους. Το γέλιο πέφτει σύννεφο και οι μικρές γρήγορες σκηνές σε κρατούν μονίμως στην άκρη της καρέκλας σου...

72 Ώρες
72 Ώρες

Οι άντρες και οι γυναίκες είναι δύο διαφορετικά όντα. Είναι αντίθετοι, ετερώνυμοι, αλληλοσυμπληρούμενοι και φτιαγμένοι για να τρώγονται με τα ρούχα τους. Το τέλος είναι αστείο και φυσικά συνοψίζει το παραπάνω συμπέρασμα. Το έργο ‘’72 ώρες’’ παίζεται σε πολλές Ελληνικές πόλεις και έχει τεράστια επιτυχία, ως μια κλασική κωμωδία. Το κείμενο είναι των Γιώργου Χατζηπαύλου και Αστερόπης Λαζαρίδου, σκηνοθεσία του Γιάννη Σαρακατσάνη και Στέφανου Αχιλλέως και μουσική του Φοιβου Δεληβορια. Πρωταγωνιστούν δύο νέοι και ταλαντούχοι ηθοποιοί που είναι ικανοί να αλλάξουν πολλά πρόσωπα επι σκηνής και ακούν στα ονόματα, Έλενα Μεντζέλου και Σπύρος Πετούσης.

Δείτε περισσότερα για την παράσταση στο Δελτίο Τύπου

κείμενο | εύη μίνου
φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας