Στην θεατρική παράσταση 'Αντιγόνη' του Στάθη Λιβαθινού

"Αυτό που λες εσύ, μη λες πως μόνο αυτό είναι σωστό και τίποτα άλλο".

Πολιτικό παραμύθι της ενηλικίωσης.
Γύρω όλοι, σε ένα κύκλο, η ιστορία να ειπωθεί.
Σαν τον κύκλο του αίματος που ολοκληρώνεται. 
Σκοτεινό "παραμύθι" του αίματος, της εξουσίας, της αντίστασης. 
Της ηθικής αξίας που ψάχνει μια χαραμάδα να βγει στο φως να δικαιωθεί.

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης + τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης
Αντιγόνη
Αντιγόνη

"Απαγορεύεται η ταφή του.
Κανείς δεν επιτρέπεται να τον κηδέψει.
Μήτε και να τον κλάψει.
Να μείνει άταφος, βορά στα όρνια.
Σκυλιά να τον κατασπαράξουν.
Κομμάτια να τον κάνουν, να μην βλέπεται"

Το Εθνικό Θέατρο σε συμπαραγωγή με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, παρουσιάζει το φετινό καλοκαίρι την "Αντιγόνη" του Σοφοκλή.
Ο Στάθης Λιβαθινός σκηνοθετεί.
Ο -πρόσφατα "φευγάτος"- Δημήτρης Μαρωνίτης άφησε μια "καθαρή" μετάφραση-απόδοση της απλότητας που φέρει το μεγαλείο των αρχετυπικών ηρώων και της ίδιας της ιστορίας.
Πάντα παρακολουθείς την "Αντιγόνη" και νιώθεις ότι -όσες φορές κι αν την δεις- τα μεγάλα κείμενα, ποτέ δεν τελειώνουν.
Μια ανάγνωση που βουτάει τον θεατή σε πολιτικό παραμύθι.
Μια θαμμένη ζωντανή, σε πρώτο πλάνο....

Αντιγόνη
Αντιγόνη

"με τη θηλιά της περασμένη στο λαιμό,
από λωρίδες καμωμένη του λινού της ρούχου"

Ο νόμος πόσες ερμηνείες έχει στην ψυχή κάθε ανθρώπου;
Στον Άδη, όλοι ισάξιοι στο νόμο απέναντι δεν είναι;
Ένα παγκάκι η ζωή. Κάθεσαι για λίγο και βλέπεις τις στιγμές σου να περνούν από μπροστά.
Νοσταλγείς την κούνια της αθωότητάς σου. Την κούνια των ονείρων σου. Της αγνότητάς σου.
Τρέλα η ζωή, σαν η κακή σου μοίρα, δείξει το άσχημό της πρόσωπο.
Πρώτος εσύ ξεπέρασες τα όρια και τώρα τιμωρείσαι.

Αντιγόνη
Αντιγόνη

"Περιπλανώμενη η ελπίδα, όφελος
δίνει σε πολλούς συνάμα όμως
και πολλούς εξαπατά με αγάπες κούφιες.
Κανένας δεν την παίρνει είδηση, προτού
να κάψει το ποδάρι του στη φλόγα της φωτιάς.
Σοφός ο λόγος πάντα φανερώνεται
που λέει όποιος φαντάζεται πως το κακό
γυρίζει σε καλό, κάποιος θεός του πήρε το μυαλό
για να τον οδηγήσει στον χαμό."

Ο Δημήτρης Λιγνάδης σε μια αξιοπρόσεκτη ερμηνεία. Κατακτά. Ερμηνεία που στέκεσαι.
Νέοι και παλαιότεροι ηθοποιοί σε περίεργη χημική ένωση.
Συγκινητική η παρουσία της Μπέττυς Αρβανίτη.
Άξια λόγου η Στέλλα Φυρογένη.
Κέρδισε εντυπώσεις και χειροκρότημα ο Βασίλης Μαγουλιώτης.
Πάντα καλός ο Αστέρης Πελτέκης
Σημαντικοί  ο Κώστας Καστανάς , η Μαρία Σκούντζου και ο Νίκος Μπουσδούκος.
Συμβολισμός παρουσίας, αξιομνημόνευτος.
Τρεις μουσικοί, με κλαρινέτο, τρομπόνι και κόρνο, σε εμβατήριο πένθους που μέλλεται να γενεί.

"Πολλά τα φοβερά, μα πιο φοβερό από όλα ο άνθρωπος".

Αντιγόνη
Αντιγόνη

"Έρωτα ανίκητε,
Έρωτα αμάχητε, όπου επιπέσεις,
έχεις εσύ το πάνω χέρι.
Σε μάγουλα απαλά ωραίας κόρης ξενυχτάς
κι άλλοτε αλλού κυκλοφορείς.
Πάνω από πέλαγα, σε ξέφωτα και περιβόλια.
Κανείς εσένα αθάνατος θεός ή άνθρωπος θνητός, κανείς δεν σου ξεφεύγει.
Έρωτα όποιον κατέχεις, σαλεύει το μυαλό σου."

"Λιμάνι ανελέητο του Άδη, γιατί με ρίχνεις στο βυθό.
Ποια μοίρα μαύρη με περιμένει....
Εμένα βαραίνει η ενοχή για όλα αυτά.
Δεν θέλω ποια να ξαναδώ μιαν άλλη μέρα.
Πάρτε με από εδώ, τον άθλιο εμένα.
Δεν έχω πια που να σταθώ.
Έπεσε πάνω στο κεφάλι μου, μοίρα αφόρητη.
Είμαι ένα τίποτα πια. Δεν υπάρχω."

Αντιγόνη
Αντιγόνη

κείμενο | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης + τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης