Η απλή πολυπλοκότητα της ίδιας μας της ύπαρξης

Τα τέσσερα μονόπρακτα υπογράφει ο Ρουμάνος συγγραφέας, Ματέι Βισνιεκ. Είναι αρκετά grotesque και μπορεί να διαχειρίζεται το ‘’παράλογο’’ σε πλαίσια σουρεαλιστικά και ρεαλιστικά ταυτόχρονα. Η επανάσταση της μπανιέρας είναι μία παράσταση αποτελούμενη από τέσσερα μονόπρακτα, που εντυπωσιάζουν με τα ‘’επίπεδα’’ και τους συνειρμούς τους.

κείμενο | εύη μίνου */* φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης */* επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης
 Η Επανάσταση Της Μπανιέρας
 Η Επανάσταση Της Μπανιέρας

Πρώτο μονόπρακτο, ‘’Ο Τελευταίος Γκοντό’’. Μια μοιραία συνάντηση δύο αντρών έξω από ένα θέατρο, ένας σκουπιδοντενεκές και η έρημη πόλη που ζει κάτω από την σκιά της μικροαστικής ζωής. Οι δύο άντρες είναι ο Μπέκετ και ο θεατρικός του χαρακτήρας Γκοντό, που είναι δυσαρεστημένος από τον δημιουργό του που δεν του χάρισε το δώρο της ‘’ύπαρξης’’ μέσα στο έργο. Η πλοκή και η σκηνή αναγνώρισης είναι τραγελαφική, με έναν διάλογο που θυμίζει ακράδαντα θέατρο του παραλόγου.

Διαδραστικά (δε λέμε ακριβώς πώς!) μεταφερόμαστε στο ‘’Ο άνθρωπος σκουπιδοντενεκές’’. Το κομμάτι αυτό της παράστασης, θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι γέννημα του έρωτα του performance και του installation. Ένας άκρως σουρεαλιστικός μονόλογος για έναν άνθρωπο σκουπιδοντενεκέ, που μας θυμίζει την λατρεία του Βίσνιεκ για τον Κάφκα, ενθυμούμενοι την ‘’Μεταμόρφωση’’. Σκηνογραφικά η σκηνή κλέβει τις εντυπώσεις και συνδέεται άψογα από τον σκηνοθέτη με την προηγούμενη σκηνή, χωρίς υπερβολές και φιοριτούρες.

 Η Επανάσταση Της Μπανιέρας
 Η Επανάσταση Της Μπανιέρας

Ακολουθεί το μονοπρακτο-κορμός της παράστασης. ‘’Η επανάσταση της μπανιέρας’’ είναι η αναπαράσταση και η πορεία της ανθρώπινης σκέψης, προβαλλόμενη από τρεις ανθρώπους που αποφασίζουν να επαναστατήσουν μέσα σε μία μπανιέρα που πλέει στην θάλασσα. Θέματα όπως η ανθρώπινη αλληλεγγύη, το συμφέρον, το χρήμα, η ισότητα και η ύπαρξη, συνυπάρχουν σε ένα μονόπρακτο άριστα δομημένο πάνω στην αρχή της επανάληψης και οι τρεις ηθοποιοί απευθύνονται σε α’πληθηντικό κάνοντάς μας μέρος της παράστασης και ‘’συναγωνιστές’’ τους σε μία επανάσταση μπανιέρας...

Ακόμα, θα δείτε και το μονόπρακτο ‘’Ο άνθρωπος που τρέχει’’. Εδώ κοντράρονται το πρέπει με το θέλω, το σώμα με τον εγκέφαλο, το όλοι με το εγώ και η συνήθεια με την επιβολή σε αυτή. Η κοινωνική επιδοκιμασία και η ‘’κοινή γνώμη’’ έρχονται σαν όροι να συμπληρώσουν την "Επανάσταση" βάζοντάς μας απέναντι στην ανθρώπινη καταπίεση, στην μαζοποίηση των πολιτών και την επιβίωσή μέσα στους αιματηρά γρήγορους αστικούς ρυθμούς.

 Η Επανάσταση Της Μπανιέρας
 Η Επανάσταση Της Μπανιέρας

Γενικό θέμα της παράστασης θα έλεγα ότι είναι η ύπαρξη, ακόμα και αν υποβόσκουν πολύπλοκα θέματα όπως η αστική ζωή και το πολιτικό γίγνεσθαι της εποχής. Η επανάσταση αυτή θα σας εντυπωσιάσει με την ‘’απλή πολυπλοκότητα’’ της και με το πόσο χορτασμένη είναι με νοήματα και σταυροδρόμια που όλα οδηγούν στον κοινό παρονομαστή της ύπαρξης. Θα γελάσετε και θα συγκινηθείτε την ίδια ακριβώς στιγμή, κάτι που σπανίζει στον σύγχρονο θεατρικό κόσμο.

 Η Επανάσταση Της Μπανιέρας
 Η Επανάσταση Της Μπανιέρας

Ερμηνείες δυνατές, σκηνοθεσία που αγγίζει την κινηματογραφική γοητεία, έξυπνη χρήση σκηνογραφικών, φωτιστικών και ηχητικών στοιχείων, μας επαναφέρουν στην σουρεαλ καθημερινότητα μας, με ένα κείμενο -μπουνιά στον θεατή. Η σύνδεση των τεσσάρων κειμένων είναι δεξιοτεχνική και δεν δίνεται ως μασημένη τροφή στην σκέψη του θεατή, ο οποίος όσο περνάει η ώρα κατανοεί πιο εύκολα την συνισταμένη της παράστασης και της σκέψης του δημιουργού. Αυτοί είναι μόνο μερικοί λόγοι που πρέπει και εσείς να επισκεφτείτε το Vis Motrix και να απολαύσετε πραγματικό θέατρο.

Δείτε περισσότερα για την παράσταση στο Δελτίο Τύπου

κείμενο | εύη μίνου
φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας