Στην παράσταση 'Επιστροφή στο σπίτι'

Vis Motrix. Γαλαξίας σκοτεινός σε διακτινίζει στην εξορία της ανθρώπινης ψυχής. Σε ένα medley συναισθημάτων που έρχεσαι αντιμέτωπος με τα πιο κατώτερα ένστικτά σου.
Θαμμένες αλήθειες ξεπηδούν από τα έγκατα του "μαύρου" και πολιορκούν τις αισθήσεις σου.

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης

"Η πλύση εγκεφάλου κόβει τον ομφάλιο λώρο με το ξεχασμένο είδος μέσα μας. Η επιστήμη αποδεικνύει πως όλα τα κακά στη ζωή, προέρχονται από εμάς τους ίδιους. Ας στραφούμε προς τους εαυτούς μας, για να μας θεραπεύσουμε. Η πλύση εγκεφάλου δεν είναι καθόλου επικίνδυνη για την ηλικία. Δεν αλλάζει ούτε τον χαρακτήρα. Ούτε τον τρόπο σκέψης."

Επιστροφή στο σπίτι
Επιστροφή στο σπίτι

Ο Ματέι Βίσνιεκ σε μετάφραση Τηλέμαχου Χατζηιωαννίδη και στα χέρια του σκηνοθέτη Πασχάλη Αραμπατζή, προσπερνά νου, καρδιά και βολτάρει στα μύχια των σκοταδιών σου. Εκεί στα όρια της λογικής και του scient. Εκεί στην άγονη γραμμή του μυαλού. Στη ρωγμή της ψυχής σου.

"Μαύρο μου χελιδόνι από την αραπιά,
άσπρο μου περιστέρι από τον τόπο μου,
εσείς ψηλά πετάτε.
Για χαμηλώστε και ανοίξτε τα φτερά σας και τα φτερούδια σας,
να στείλω ένα γράμμα και μια ψιλή γραφή
στη μάνα μου και στα αδέρφια μου και στην αγάπη μου."

Επιστροφή στο σπίτι
Επιστροφή στο σπίτι

Εξαιρετικές μουσικές από τον Joey Διανός και η Μίκα Στεφανάκη να χορογραφεί τα "λάθη" του ανθρώπινου οργανισμού στρατιωτικά. Ο ταλαντούχος Πασχάλης Αραμπατζής καταπιάνεται έξυπνα με ένα "δύσκολο" κείμενο, κάνοντας πανεύκολη την κατάδυση του νου σε αυτό. Άσσος στο μανίκι του, η λεπτομερής και επίμονη δουλειά του. Διαφαίνεται.

"Για να είμαστε ωραίοι. Τίποτα διαλυμένο, τίποτα καμένο, τίποτα σπασμένο. Τακτοποίησε τους νεκρούς. Ανά κατηγορία. Και μετά βάλε δίπλα τους βαθμοφόρους."

Η υπαρξιακή αγωνία του σύγχρονου ανθρώπου μπλέκει την "Πλύση Εγκεφάλου" με το "Επιστροφή στο σπίτι" και το "αλκοόλ" της ύπαρξης μας, μπαίνει σε μεγεθυντικό φακό.
"Ζήτω η πατρίδα". Κατακεραύνωση καθεστώτων, ιδεολογιών, σαρκικών αναζητήσεων, στερήσεων, παθών και λαθών.

Επιστροφή στο σπίτι
Επιστροφή στο σπίτι

"Σκεφτείτε τις μάνες σας, που σας περιμένουν ακόμη. Έναν ανακηρυγμένο νεκρό, κανείς δεν τον περιμένει ακόμη. Αλλά έναν εξαφανισμένο; Ένας εξαφανισμένος έχει το δικαίωμα κάποια στιγμή να εμφανιστεί ξανά. Να εξαφανίζεται, να εμφανίζεται, ένα βήμα μπρος, ένα βήμα πίσω. Δηλαδή σε σχέση με τους άλλους, είστε άρχοντες. Οι μάνες σας μπορούν να σας περιμένουν για χρόνια. Το έχετε σκεφτεί; Δεν είναι μικρό πράγμα αυτό, κουφιοκέφαλοι. Εμπρός! Εξαφανιστείτε!"

Άνθρωπος-κτήνος σε "κουτί ζωής" αιμοσταγώς επιβιώνει. Σκοτώνει και εσωτερικά σκοτώνεται. Σαρκασμός σε μια ανελέητη εποχή που ζούμε τον πόλεμο, δίχως να ΄χει νόημα ποιός είναι νικητής. Ή μήπως όλοι είναι ηττημένοι;

"Σήκω μάνα μου, για δες τον ήλιο.
Αν είναι νωρίς να κάτσω ακόμα,
αν είναι αργά για να πηγαίνω
θα με θυμηθείς καλή μου μάνα,
θα με θυμηθείς το καλοκαίρι
για κρύο νερό από τη βρύση,
θα με θυμηθείς και το χειμώνα
για ζεστό ψωμί από τον φούρνο."

Επιστροφή στο σπίτι
Επιστροφή στο σπίτι

Αντίσταση με Τέχνη. Ο Νίκος Τσολερίδης μαζί με τον Στρατή Ανούδη "νεκροί πατρίδας" κερδίζουν το υποκριτικό στοίχημα.
Η Αμαλία Ζαγοριανού είναι "στρατηγός" απέναντι σε ό,τι ζήτησε ο σκηνοθέτης Πασχάλης Αραμπατζής.
Η Νόνικα Μαλκουτζή, είτε παίζει, είτε τραγουδά, σημασία έχει ότι ερμηνεύει. Και σε παρασέρνει. Γλυκιά άνοδος προβλέπεται.
Το ίδιο και για τον Έλιο Φοίβο Μπέικο, έναν ηθοποιό που ήρθε για να μείνει. Σημειώστε ονοματεπώνυμο. Αποτύπωμα στο ελληνικό θέατρο.
Προγνωστικά για ευοίωνο μέλλον, μιας ταλαντούχας, καλοδουλεμένης ομάδας καλλιτεχνών, που εκεί στην μικρή κάθετο δίπλα στη θάλασσα, σε "ξεδιψά" με την ορμή της θεατρικά.

"Στις διαταγές σας. Αλλά ξέχωρα. Επειδή εμείς πιστέψαμε σε κάτι, σωστό ή λάθος, πράξαμε κατά συνείδηση. Ενώ αυτοί δεν πιστέψανε σε τίποτα".

Επιστροφή στο σπίτι
Επιστροφή στο σπίτι
Επιστροφή στο σπίτι

Φεύγω από το Vis Motrix. Αεράκι του Οκτώβρη. Και να σιγοτραγουδώ πως...

"τα πολυβόλα σωπάσαν.
Οι πόλεις αδειάσαν και 'κλείσαν
Ένας βοριάς παγωμένος σαρώνει την έρημη γη.
Στρατιώτες έρχονται, πάνε, ρωτάνε γιατί πολεμήσαν
κι εσύ ησυχάζεις, το δάχτυλο βάζεις να βρεις την πληγή.
Μη με ρωτάς, δε θυμάμαι. Μη με ρωτάς, μη με ρωτάς...μη με ρωτάς"

κείμενο | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης