Στην παράσταση 'ανθυπολοχαγός Γκουστλ' από την ομάδα 'α’ όπως β’'

Μπορεί κανείς να βάλει τιμή στην τιμή του; Θα άξιζε να πληρώσει το υπέρτατο τίμημα προκειμένου να αποφύγει την ατίμωση; Κάποιος θα συμφωνούσε πως δεν αξίζει μια ατιμασμένη ζωή. Κάποιος άλλος απλώς θα συνέχιζε τον δρόμο του. Ο ανθυπολοχαγός Γκουστλ, μέλος του στρατού της Αψβουργικής Αυστροουγγαρίας, συνομιλεί με τον ανθυπολοχαγό Γκουστλ σχετικά με τον μέλλον τους και βρίσκονται σε διαφωνία.

κείμενο | νίκη ζερβού */* φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου
'ανθυπολοχαγός Γκουστλ'
'ανθυπολοχαγός Γκουστλ'

Κάπως έτσι ξεκινάει το φετινό φεστιβάλ «Ανοιχτή Σκηνή – Θεατρικές Φωνές της πόλης» στο θέατρο «Άνετον»: Με την ομάδα «α’ όπως β’» και το μυθιστόρημα του Άρτουρ Σνίτσλερ, «Ο Ανθυπολοχαγός Γκουστλ» γραμμένο το 1900 και διασκευασμένο σε μορφή εσωτερικού μονολόγου από τον σκηνοθέτη της παράστασης Γιώργο Τσόπα. Αν και δεν πρόκειται για θεατρικό, ο σκηνοθέτης διασκεύασε το έργο του Σνίτσλερ και πρόσθεσε μια ξεχωριστή πινελιά, η οποία κάνει όλη την διαφορά στην παράσταση. Ο μονόλογος γίνεται διάλογος χωρίς να προστίθενται δεύτερα πρόσωπα αλλά με τον διαχωρισμό του πρωταγωνιστή σε εξωτερικό και εσωτερικό πρόσωπο. Η εσωτερική πάλη του ήρωα με αυτόν τον τρόπο εξωτερικεύεται παρουσιάζοντας μια λογομαχία όμως και συμφωνία, με την οποία όλοι οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι στην ζωή τους.

'ανθυπολοχαγός Γκουστλ'
'ανθυπολοχαγός Γκουστλ'

Η σκηνοθεσία εστίασε σε ακριβώς αυτήν την σχέση και την σκιαγράφηση του χαρακτήρα του Γκουστλ μέσω των στοιχείων που παρουσιάζουν οι δύο ηθοποιοί. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλον, τον ακολουθεί αλλά και τον ανακάμπτει. Η μάχη αυτή τονίζεται μέσω της σκηνοθεσίας με την συνεχή ροή, τις στιγμές των παύσεων και των εξάρσεων και των εναλλαγών των θέσεων των χαρακτήρων. Ο εξωτερικός Γκουστλ είναι αυτός που δρα και σκέφτεται με γνώμονα την τιμή και το καθήκον. Ο εσωτερικός Γκούστλ είναι η ευαίσθητη και παιδική πλευρά του χαρακτήρα, η αισιόδοξη και κατευναστική. Όταν αυτά τα στοιχεία ενώνονται μέσω της σκηνοθεσίας το αποτέλεσμα εκπλήσσει το κοινό και το βάζει στην διαδικασία περεταίρω εξερεύνησης του χαρακτήρα.

'ανθυπολοχαγός Γκουστλ'
'ανθυπολοχαγός Γκουστλ'

Το σκηνικό της Ειρήνης Ατματζίδου, αποτελείται από ένα παγκάκι με βιβλία στο κάτω μέρος και μια κατασκευή από σωλήνες, μοχλούς και στρόφιγγες δημιουργώντας την ευελιξία της μετατροπής του σε ό,τι εξυπηρετεί την πλοκή. Στην αρχή βρισκόμαστε σε ένα θέατρο και μια κίνηση ενός μοχλού μεταφερόμαστε στο φουαγιέ κι έπειτα στην εξοχή. Με αυτόν τον τρόπο ο Γκουστλ είναι ελεύθερος να συνεχίσει το ταξίδι του μεταφέροντας και τους θεατές μαζί του.

Τι θα γίνει τελικά; Μόνο ο ανθυπολοχαγός το ξέρει. Αυτός κι ο εαυτός του!



κείμενο | νίκη ζερβού
φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου