Στην θεατρική παράσταση 'Μακμπέθ' του Σαίξπηρ από το Κ.Θ.Β.Ε

Ο Σαίξπηρ στα χέρια της Αναστασίας Ρεβή, σε διασκευή Δημήτρη Δημητριάδη. Κόκκινο, μαύρο, και ένα δράμι λευκού να προσπαθεί να πάρει ανάσα σε ένα γοτθικό παραμύθι σε μια Σκωτία που διψά για στέμμα, δύναμη, φλόγα στα σωθικά και δικαίωση στα μέτρα του καθενός

Προφητείες, μάγισσες, φόνοι της καρδιάς και δολοφονία της συνείδησης. Ερινύες. Λευκός νεκρός παρών. Να σαλεύει μπροστά σου και να σκιρτάς. Αχαλιναγώγητα ματωμένα μαθήματα ζωής.

Share:

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας

Slideshow με φωτογραφίες του rejected από την παράσταση, με μουσική υπόκρουση απόσμασμα από τους Δαιμονία Νύμφη, Daemonia Nymphe και το κομμάτι
'A Dagger of the Mind':

"Είναι μαχαίρι αυτό που βλέπω εμπρός μου, εκεί, με τη λαβή στραμμένη προς το χέρι μου; Άφησέ με να σε πιάσω. Δε σε βρίσκω. Κι όμως σε βλέπω πάντα... Δεν μπορούν απαίσιο όραμα να σ΄ αισθανθούν τα χέρια, όπως τα μάτια; Ή μη της φαντασίας είσαι μαχαίρι, ψεύτικο πλάσμα, που σε γεννά ο ταραγμένος νους μου;"

"Όνειρα αμαρτωλά πλανούν τον ύπνο" στη θεατρική παράσταση "Μακμπέθ", που από την Παρασκευή 15 Γενάρη, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, ταξιδεύει στα ζοφερά άκρα της βίας.
Εξουσία που θέλει να αναρριχηθεί στο ζενίθ του ανθρώπινου εγωισμού.
Ουμανισμός, βουτηγμένος στα μαύρα κατάστιχα της ψυχής.

Μακμπεθ
Μακμπεθ

"Αν ήτανε να γίνει και να τέλειωνε, τότε θα ήταν καλό να γίνει αμέσως. Αν ο χρόνος μπορούσε να άφηνε έξω από τα δίχτυα του, όλα τ΄ ακολουθήματά του και να σύρει μόνο το κέρδος, ώστε με το χτύπημα που θα δώσω, να τέλειωναν όλα εδώ, μοναχά εδώ, σε τούτο το ακρογιάλι του καιρού, δεν θα με ένοιαζε καθόλου για την άλλη ζωή."

Ο Κωνσταντίνος Καβακιώτης σε ένα ρόλο-έξαψη για τα όρια του άνδρα.

"Τολμώ να κάνω κάθετι που στέκει στον άνδρα. Όποιος περισσότερα τολμά δεν είναι άνδρας".

Μακμπεθ
Μακμπεθ

Κι όλα αυτά τα δεινά που ζει το έργο, απόρροια του κολασμένου χεριού, που κούνησε το δείκτη του χεριού, στον Μακμπέθ να έρθει κοντά του, να τα γευτεί. Έλα...έλα... Το ντελίριο μιας παραπλανητικής προφητείας που φέρει αλληλουχία πολέμων. Σπαθιά που με μένος συναντιούνται σε βλέμματα αδηφάγων βλεμμάτων.

"Αν είχα μοναχά πεθάνει μια ώρα πριν από αυτή τη συμφορά, η ζωή μου θα ΄ταν ευτυχισμένη. Τώρα πια δεν είναι τίποτα σοβαρό, σε αυτόν τον θνητό κόσμο. Τα πάντα είναι γελοία. Χαρά και δόξα πέθαναν. Το κρασί της ζωής έχει σωθεί κι απόμεινε το καταπάτι, μόνη περηφάνια πια, για τούτο εδώ το θολωτό κελάρι."

Μακμπεθ
Μακμπεθ

Ένας θίασος πυρετωδώς ετοιμάζεται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης για την ωδή στο αίμα. Και είναι και εκείνη η στιγμή που ο πρωταγωνιστής, "ο Μακμπέθ του Κωνσταντίνου" λέει την πιο αγαπημένη μου φράση στο κείμενο. Λόγος για να το δεις κι εσύ....

Μακμπεθ
Μακμπεθ

"Tomorrow and tomorrow and tomorrow. Creeps in this petty pace from day to day. To the last syllable of recorded time. And all our yesterdays have lighted fools the way to dusty death. Out, out, brief candle! Life's but a walking shadow. A poor player that struts and frets his hour upon the stage. And then is heard no more. It is a tale told by an idiot, full of sound and fury, signifying nothing."

"Το αύριο και το αύριο και πάλι το αύριο, σέρνεται με το μικρό του βήμα, μέρα με την ημέρα, μέχρι την έσχατη συλλαβή του εγγεγραμμένου χρόνου. Κι όλα τα χτες μας φώτιζαν τρελούς στον δρόμο τους για τη σκόνη του θανάτου. Σβήσε, σβήσε λιγόζωο κερί. Σκιά πού διαβαίνει ειν ' η ζωή. Άθλιος θεατρίνος που καρπώνεται, χαραμίζοντας την ώρα του στη σκηνή και πια δεν ξανακούγεται. Μια ιστορία ιστορημένη απ' έναν ανόητο, γεμάτη θόρυβο κι οργή, δίχως κανένα νόημα."

(Μετάφραση: Βασίλης Ρώτας, Ίκαρος, Αθήνα 1962)

Μακμπεθ
Μακμπεθ
Μακμπεθ

***Στιγμές "Μακμπέθ", από τη μετάφραση του Κ.Καρθαίου, 'δώσαν πνοή στο εν λόγω κείμενο.

INFO παράστασης

«ΜΑΚΜΠΕΘ» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
Έναρξη: 15/1/2016

Με την υποστήριξη του British Council

«ΜΑΚΜΠΕΘ»
Συντελεστές
Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης
Σκηνοθεσία: Αναστασία Ρεβή
Σκηνικά-κοστούμια: Μάιρα Βαζαίου
Μουσική: ''Δαιμονία Νύμφη'' [Εύη Στεργίου, Σπύρος Γιασαφάκης]
Video Art-φωτισμοί: Γιάννης Κατσαρής
Βοηθός σκηνοθέτη, σκηνογράφου, ενδυματολόγου: Εύα Κωνσταντινίδου
Β’ Βοηθός ενδυματολόγου: Αλέξανδρος Τωμαδάκης
Βοηθός Video Art: Jean Wong
Οργάνωση παραγωγής: Αθανασία Ανδρώνη

Παίζουν με αλφαβητική σειρά: Μάνος Γαλανής (Λέννοξ, Δολοφόνος), Γιάννης Γκρέζιος (Ρος), Βασίλης Ισσόπουλος (Μάλκομ, Δολοφόνος), Κωνσταντίνος Καβακιώτης (Μακμπέθ), Νίκος Καπέλιος (Μακντάφ), Άννα-Μαρία Κεφάλα (Μάγισσα, Κυρία του παλατιού), Γιάννης Καραμφίλης (Μπάνκο), Μαρία-Ελισάβετ Κοτίνη (Μάγισσα, Κυρία του παλατιού), Κωνσταντίνος Λιάρoς (Ντοναλμπέιν, Δολοφόνος, Κέθνες), Αντώνης Μιχαλόπουλος (Λοχίας, Φλίανς, Σερβιτόρος, Μέντεθ, Αγγελιοφόρος), Μαριάννα Πουρέγκα (Μάγισσα, Κυρία του παλατιού), Εύη Σαρμή (Λαίδη Μακντάφ, Εκάτη, Σέιτον), Βασίλης Σπυρόπουλος (Βασιλιάς Ντάνκαν), Πολυξένη Σπυροπούλου (Λαίδη Μακμπέθ), Γιάννης Χαρίσης (Θυρωρός, Γέροντας γιατρός), Μαρία Χριστοφίδου (Μάγισσα, Κυρία των τιμών). Συμμετέχει επίσης ο Αλέξανδρος Τωμαδάκης

Δείτε περισσότερα για την παράσταση στο Δελτίο Τύπου

κείμενο | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
μουσική | Δαιμονία Νύμφη, Daemonia Nymphe / A Dagger of the Mind
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας