Από την θεατρική ομάδα 'Άνθρωπος στην Θάλασσα'

Λέξεις είναι μικρά ίχνη που αναιρούν την σύμπτωση. Λέξεις. Κάθε λέξη κουβαλάει ιστορίες. Εσύ της ξέρεις αυτές τις ιστορίες; Αν όχι, η ομάδα ‘’Άνθρωπος στην θάλασσα’’ είναι στην διάθεση σου και σε περιμένει να σου παρουσιάσει μια πολύπλοκη παράσταση που θα σε προβληματίσει και θα σε χτυπήσει στο στομάχι με μια δυνατή μπουνιά. Τόσο δυνατή που θα αρχίσεις και εσύ να ξερνάς λέξεις. Λέξεις για το σήμερα. Μια παράσταση παιχνίδι.

κείμενο | εύη μίνου */* φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης */* επιμέλεια | τάσος θώμογλου + ιάκωβος καγκελίδης
 Παιχνίδι με τις λέξεις
 Παιχνίδι με τις λέξεις

Ένα μικρό παιδί. Ένα κορίτσι που μαθαίνει λέξεις. Μαθαίνει το σύμπαν, την φύση και τους ανθρώπους γύρω του. Κάποια συναισθήματα δεν μπορεί να τα εξηγήσει και μας θυμίζει την αθωότητα και την απενεχοποιημένη αίσθηση συναισθημάτων που έχουμε όλοι μας ως παιδιά. Τρέχει, πηδάει, μιλάει πολύ, μαθαίνει, ξεχνάει, επαναλαμβάνει, ξαναξεχνάει. Μου θυμίζει τον κύκλο της ιστορίας. Σκατά. Βρώμικη λέξη. Σκατά. Κάτω απο τον φόβο της Αργεντίνικής δικτατορίας, όλα μοιάζουν ‘’παιδικά’’ απάνθρωπα. Βασανίστηκα αθώα. Η οπτική θα αλλάξει. Θα γίνει ώριμη. Θα γίνει μεταφρασμένη παιδικότητα. Βασανιστικά ωμή.

Η συγγραφέας μιλάει για ποικίλα θέματα όπως η μητρότητα, η ιστορία, η θρησκεία, η παιδική ηλικία, η αθωότητα, ο βασανισμός της ψυχής και του σώματος και άλλα πολλά. Δημιουργεί από την αρχή και πάντα με πρόποδα την ισχύ των ιστορικών γεγονότων, ένα λεξιλόγιο. Αλληγορίες, άνθρωποι πουλιά, μητέρες αόρατες, κομμένα χέρια. Εντύπωση μου κάνει ο πατέρας της μικρής που εμφανίζεται σαν κόνδορας, εθνικό σύμβολο της Αργεντινής, μεταφορά στην ‘’Επιχείρηση Κόνδορας’’, σύμβολο δύναμης και έχει άμεση σχέση με την θεότητα του ήλιου. ‘’Τι τρώει όμως ο ήλιος;’’

 Παιχνίδι με τις λέξεις
 Παιχνίδι με τις λέξεις

Το εξαιρετικό με την διασκευή και την σκηνοθεσία της Κλαίρης Χριστοπούλου (σαν πτυχιακή της οποίας στο Τμήμα Θεάτρου του ΑΠΘ ξεκίνησε η παράσταση), είναι ότι όλα ξετυλίγονται τόσο ‘’σωστά’’. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ άλλη δομή, μετάφραση και ροή των αλληγοριών. Σκηνοθεσία χωρίς πολλά στολίδια, με πολλά επίπεδα χωρικά και νοηματικά, με σκηνικό που θα μπορούσε να σου θυμίζει από τα νάιλον σε νεκροτομείο μέχρι την διαφάνεια της παιδικής ψυχής. Εκτιμώ το γεγονός ότι το κείμενο δεν μασάει τίποτα στον θεατή και του αφήνει το ελεύθερο να μεταφράσει τα πράγματα όπως αισθάνεται αυτός. Ακόμα, μετά από πολύ καιρό, βλέπω παράσταση που βασίζεται στο κείμενο, στους μονολόγους-διαλόγους, την υποκριτική και το μέσο του ηθοποιού να εκστασιάζεται πάνω σε μία σκηνή με νάιλον κάδρα, μια γούρνα με χώμα, και πολλά πολλά μπουκάλια με νερό, που έχουν σχέση με μια αγία-μητέρα που θα ξυπνήσει μόνο όταν ηρεμίσει η γη. Όταν γίνει αυτό θα έχει να πιει νερό να ξεδιψάσει.

 Παιχνίδι με τις λέξεις
 Παιχνίδι με τις λέξεις

Με δυνατές σκηνές βασανιστηρίων, οι ερμηνίες-καρφιά, θα σας ανατριχιάσουν λίγο πριν το τέλος. Το χιόνι θα έχει αρχίσει. Όλα αυτά μπροστά σας, όχι με υπερβολές αναπαράστασης ή σωματικού θεάτρου, παρά μόνο με παραδοσιακές τεχνικές θεάτρου που απογειώνονται από μια αρκετά post modern θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία.

 Παιχνίδι με τις λέξεις
 Παιχνίδι με τις λέξεις

Να πάτε κι εσείς. Να πάτε και να φύγετε από την αίθουσα με άλλες και πιο πολλές απορίες από τις δικές μου. Με τις ίδιες ή και με καμία. Μπορεί να ξέρατε όλες τις λέξεις από την αρχή και απλά να τις αγνοούσατε. Η ιστορία είμαστε εμείς - εμείς είμαστε θύματα της ιστορίας – εμείς είμαστε οι άξιοι της μοίρας μας.

Η παράσταση ανοίγει τη θεατρική αυλαία της διοργάνωσης «Ανοιχτή Σκηνή 2016 - Θεατρικές φωνές της πόλης» και κάνει πρεμιέρα Παρασκευή 11/3/2016.

Δείτε το αφιέρωμα του rejected με όλες τις ομάδες

Δείτε το Δελτίο Τύπου της διοργάνωσης

κείμενο | εύη μίνου
φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας