R

e

j

e

c

t

e

d

t

h

e

a

t

e

r

Requiem, Oberon

Ακολουθία ονείρων, συναισθημάτων κι ελπίδων

Στο θεατρικό έργο "Requiem" του Φερνάντο Ρενχίφο από την Ομάδα Τέχνης Oberon

Σκοτεινή μουσική που μοιάζει με βήματα απόκοσμα, βαριά, που στοιχειώνουν το χώρο. Μαυροντυμένες φιγούρες που περιφέρονται ανάμεσά μας όπως οι σκέψεις μέσα στο μυαλό μας. Συναντιούνται… Διασταυρώνονται… Κάθονται συμμετρικά… Και η παράσταση αρχίζει!

Ο μύθος του Σίσυφου: Σύμφωνα με το μύθο, οι θεοί καταδίκασαν τον Σίσυφο να σπρώχνει ένα βράχο μέχρι την κορυφή ενός βουνού κι ύστερα να τον αφήνει να πέφτει. Και να κάνει από την αρχή την ίδια δουλειά, ξανά και ξανά και ξανά. Τον καταδίκασαν σε μια δουλειά χωρίς σκοπό και προοπτική. Κι εκείνος βρέθηκε σε ένα αδιέξοδο από το οποίο δεν μπορούσε, ή μάλλον δεν τολμούσε να βγει.

κείμενο |
ερωδίτη παπαποστόλου

φωτογραφίες |
τάσος θώμογλου

επιμέλεια |
ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας

Ο πρωταγωνιστής σαν ένας σύγχρονος Σίσυφος, παλεύει με τη ματαιότητα της ύπαρξής του. Έρχεται σε αντιπαράθεση με τη φωνή της λογικής και τη φωνή του παραλόγου. Με τη φωνή της ελπίδας και τη φωνή της απελπισίας. Ατμοσφαιρικά σφυρίγματα και ήχοι αντανακλούν το ψυχικό του μπέρδεμα. Λέξεις όπως κωμωδία, αυτοκτονία, μα κυρίως παραλογισμός, στροβιλίζονται στο μυαλό και τις αναμνήσεις του.

Ρέκβιεμ, σημαίνει νεκρώσιμη ακολουθία. Νεκρώσιμη ακολουθία ονείρων, και αισθημάτων. Πόσες φορές νομίσαμε ότι βρήκαμε την ευτυχία μας και τρέξαμε σαν τρελοί πίσω της; Όπως ο πρωταγωνιστής έτρεξε πίσω από μια βαλίτσα. Και πόσες φορές δεν διαπιστώσαμε πως αυτό ήταν απλά ένα όνειρο που τελείωσε νωρίς; Πόσες φορές νιώσαμε έναν κίνδυνο και δεν τον αποτρέψαμε; Απλά διώξαμε τις σκέψεις από το μυαλό μας και καθησυχάσαμε τον εαυτό μας πως τίποτα κακό δεν θα συμβεί; Όπως κι εκείνος… που δεν απέτρεψε μια βουτιά στο ποτάμι, ενώ κατά βάθος, ήξερε πως θα συμβεί.

Requiem, Oberon
Requiem, Oberon

Μια εσωτερική αναζήτηση χωρίς τέλος. Ένα ρέκβιεμ για την ελπίδα για ζωής. Μήπως τελικά η βουτιά ήταν δική του; Μήπως η λογική του ήταν αυτή που έπεφτε στο ποτάμι;

Απόκοσμη μουσική, μυστηριακοί φωτισμοί, ήχοι από σίδερα που τρίζουν μοιάζουν με τις σκέψεις του, που είναι έτοιμες να αποκτήσουν ζωή.

Οι σκέψεις του, σαν δυο μαυροντυμένες φιγούρες βρίσκονται συνεχώς δίπλα του. Ακοίμητοι φρουροί που συμπληρώνουν τα λόγια και τις φράσεις του.

Requiem, Oberon
Requiem, Oberon

Ήχοι από πόρτες που τρίζουν, καθώς ανοίγουν για να υποδεχτούν τις αναμνήσεις του που έχουν κοιμηθεί στο παρελθόν και τώρα ξυπνούν και πάλι στο παρόν για να στοιχειώσουν το μέλλον του. Ένα σημείωμα που γράφτηκε αλλά δεν διαβάστηκε ποτέ. Γιατί δεν τόλμησε, ή γιατί τελικά ήταν πολύ γενναίος για να το πραγματοποιήσει.

«Λόγοι, δικαιολογίες, ενδείξεις, βεβαιότητες, μαρτυρίες, συμπεράσματα, δηλώσεις, οράματα, μυθοπλασίες, αποκαλύψεις, οιωνοί, ανοησίες, ψευδαισθήσεις, ελπίδες, λάθη, υποσχέσεις», παλεύουν μέσα του για να βγουν στην επιφάνεια. Συγκρούονται. Η φωνή της λογικής, κι η φωνή της τρέλας ουρλιάζουν στα αυτιά του κι εκείνος βγάζει βουβές κραυγές γιατί δεν αντέχει πλέον να ακούει τη φωνή του.

Requiem, Oberon

Μια ζωή χωρίς σκοπό παλεύει να βρει το νόημά της. Σκαρφαλώνει στους τοίχους του μυαλού του. Περπατά στο ταβάνι της ύπαρξής του και περιμένει. Περιμένει τον βράχο να χαθεί μόνος του γιατί αυτός δεν έχει τη δύναμη να τον αφήσει, Δεν έχει τη δύναμη να σπάσει την καρέκλα που τον κρατάει καθηλωμένο στη συνήθεια.

Αφήνεται…βουτάει στις πρώτες παιδικές του αναμνήσεις, αυτές που τον έκαναν να νιώθει ξεγνοιασιά. Αισθάνεται σαν να επιπλέει στον αφρό της θάλασσας... λυτρώνεται… ή μήπως όχι; Και μετά;

Ένα έργο γεμάτο φιλοσοφικά ερωτήματα για τον θάνατο, για την ανθρώπινη ύπαρξη, για τη ματαιότητα, για τα παιδιά. Για το νόημα της ζωής που είναι λίγοι αυτοί που το έχουν βρει αληθινά.

Requiem, Oberon
Requiem, Oberon

Ο λόγος είναι ρεαλιστικός και ταυτόχρονα ποιητικός. Μας καθηλώνει και μας ταξιδεύει μέσα στον ψυχισμό του ήρωα. Εκεί όπου ο εσωτερικός μονόλογός του αποκτά σάρκα και οστά. Εκεί όπου ο ένας, γίνεται τρεις. Εκεί όπου οι φωνές, οι αναμνήσεις και οι σκέψεις παίρνουν μορφή για να μας θυμίσουν την πάλη που δίνουμε κι εμείς οι ίδιοι πολλές φορές με τον εαυτό μας. Την πάλη που δίνουμε όταν προσπαθούμε να τον πείσουμε πως ξέρουμε ποιο είναι το σωστό, ενώ στην ουσία θέλουμε να κρύψουμε τον φόβο μας γιατί πράττουμε το λάθος.

Requiem, Oberon
Requiem, Oberon


INFO:

Συντελεστές
Κείμενο: Φερνάντο Ρενχίφο
Μετάφραση : Μαρία Χατζηεμμανουήλ
Σκηνοθεσία : Δήμητρα Σιάχου
Σκηνικά – Κοστούμια : Ελίνα Ευταξία
Σχεδιασμός Φωτισμών : Διονύσης Καραθανάσης
Βοηθός Σκηνοθέτη : Δημήτρης Βαβάτσης
Παίζουν : Αλέξανδρος Αντωνίου, Διονύσης Καραθανάσης, Γιάννης Μαστρογιάννης

Στο Blackbox
Από 11 Ιανουαρίου έως και 2 Φεβρουαρίου 2016 κάθε Δευτέρα και Τρίτη
11-12, 18-19, 25-26 Ιανουαρίου & 1-2 Φεβρουαρίου 2016
Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00

Δείτε περισσότερα στο Δελτίο Τύπου, εδώ

κείμενο | ερωδίτη παπαποστόλου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας