Ρωμαίος και Ιουλιέτα για 2 Ρωμαίος και Ιουλιέτα για 2

Ρωμαίος και Ιουλιέτα για… όλους!

Στην παράσταση 'Ρωμαίος και Ιουλιέτα για 2' (+Rejected Photostory)

Τον (θετικό) ντόρο γύρω από την παράσταση τον ήξερα καλά. Διθυραμβικές κριτικές, βραβεία, συμμετοχές σε Διεθνή Φεστιβάλ.



Καλά στοιχεία για να φτάσει κανείς στο κατώφλι του θεάτρου και να αναρωτηθεί πώς και δεν έχει δει την παράσταση ως τώρα. Και εκεί έρχεται το πρώτο θετικό μήνυμα. Όχι μόνο από το πλήθος του κόσμου –ήταν μια βραδιά που η Θεσσαλονίκη έσφυζε από διάφορες εκδηλώσεις- αλλά και από τη μαζική συμμετοχή νέων ανθρώπων. Σε κάτι που δεν είχε τηλεοπτικό «lead-in», δεν ήταν επιθεώρηση, δεν έπαιζε κανένας superstar. Σε κάτι που όλα δείχνουν πως θα είναι διαφορετικό.
Και έτσι ήταν.


image01

Ο Κώστας Γάκης βγαίνει στη σκηνή και έχει ως στόχο να πετύχει μια κοινωνική σύσφιξη. Να χαλαρώσουμε, να «μοιραστεί» η αγάπη ανάμεσά μας, να είμαστε όσο πιο έτοιμοι γίνεται για να γίνουμε δέκτες της πιο απόλυτης ερωτικής ιστορίας και όλων των ιδεών που έχουν σκαρφιστεί οι τρεις καλλιτέχνες για να συμπεριλάβουν στην εξιστόρισή της. Εξάλλου, πρόκειται να μας επισκεφθούν δύο φαντάσματα, που είναι υποχρεωμένα να ανεβαίνουν στη σκηνή για να πεθαίνουν ξανά και ξανά. Που είναι υποχρεωμένα να ξαναζούν την τραγική τους ιστορία, να γλυκαίνονται από το νεανικό τους έρωτα, να εναντιώνονται στη βεντέτα των οικογενειών τους και ταυτόχρονα να «τρολάρουν» όλα τα παραπάνω.


image01

Δύσκολη η ακροβασία μεταξύ του αυθεντικού κειμένου και της ιδέας να εμπλουτιστεί με στοιχεία καθημερινότητας, γλαφυρές στιγμές, ζωντανή μουσική, χορό, λίγα και λιτά σκηνικά και δύο μόνο ηθοποιούς. Και όπως χειροκροτάς ψιλο-άναυδος τον ακροβάτη στο τέλος του «μαγικού», έτσι κάναμε και στο τέλος της παράστασης. Και μάλιστα σε μια βραδιά στο Θέατρο Κήπου που, εξαιτίας έντονων εξωτερικών ηχητικών παρεμβολών, έγινε ακόμα περισσότερο δύσκολη για συντελεστές και θεατές. Οι μεν όμως, δεν το έβαλαν στιγμή κάτω και έπαιζαν ανεπηρέαστοι –ευτυχώς- από όσα άκουγαν και οι δε είχαν απορροφηθεί τόσο πολύ από τη δράση που προσπαθούσαν με μεγάλη αφοσίωση να μη χάσουν ατάκα.


image01

Κατά τ’ άλλα, οι δυο ηθοποιοί παίζουν τα πάντα. Μπορώ εύκολα να ανατρέξω στις σημειώσεις και να σας πω τους ρόλους που ενσαρκώνει ο καθένας, αλλά δεν έχει και μεγάλη σημασία… Δεν είναι τρεις-τέσσερις. Νομίζω πως αν πάρει κάποιος τηλέφωνο τώρα την Αθηνά Μουστάκα και τον Κωνσταντίνο Μπιμπή και τους ρωτήσει, θα μπερδευτούν και οι ίδιοι στο μέτρημα. Και όλο αυτό, σε εξοντωτικά γρήγορο ρυθμό, που θυμίζει Τζόκοβιτς-Φέντερερ, την Μπαρτσελόνα του Μέσσι και του Τσάβι, τον Lars Ulrich των Metallica στα καλά του. Χρησιμοποιώντας αντικείμενα όπως ένα καπέλο, ένα φελιζόλ και μια κουκούλα, οι ήρωες του Σαίξπηρ εμφανίζονται και εξαφανίζονται με μαεστρία και εν ριπή οφθαλμού.


image01

Πανέξυπνη ιδέα, λοιπόν, και εκτέλεση που σε κάνει να νομίζεις πως οι τρεις καλλιτέχνες έχουν γεννηθεί και προπονηθεί σε όλη τους τη ζωή γι’ αυτήν την παράσταση. Που, πέρα από τις «μεταμορφώσεις», έχει πολύ καλή μουσική και κίνηση (π.χ. η σκηνή της μάχης που φέρνει το θάνατο του Τυβάλτου και του Μερκούτιου), αναφορές (π.χ. Blair Witch Project), λειτουργικότατα σκηνικά και χρώματα (άσπρο, μαύρο και το κόκκινο να ξεχωρίζει εκεί που πρέπει) και ανατρεπτικούς ρόλους (με την «Παραμάνα» να κερδίζει τις εντυπώσεις και να το υπερηφανεύεται μέσα στον ίδιο το ρόλο). Και τελικά, μέσα από όλα αυτά, να περνά καθαρό και ξάστερο το κάθε καλά κρυμμένο νόημα που ζει στο –χιλιοπαιγμένο κατά τα άλλα- έργο του Σαίξπηρ. Και το κατορθώνει αυτό, ΠΑΡΑ τα γέλια, τις «τρολιές», την RnB και τόσα άλλα, αλλά βασιζόμενο ΚΑΙ σε αυτά. Και αυτό μάλλον είναι και ο ορισμός του σεβασμού σε ένα έργο. Όχι τόσο η πιστή αναπαράσταση και αναπαραγωγή του, όσο το αρτιμελές και διαχυτικό ταξίδι της ουσίας του.


image01

Αυτός ο Ρωμαίος και αυτή η Ιουλιέτα είναι «υποχρεωμένοι» να πεθαίνουν και να ζουν ξανά και ξανά για να πουν την ιστορία τους. Και εμείς είμαστε εξίσου «υποχρεωμένοι» να ακούμε και να βλέπουμε κάθε φορά, αυτόν τον Ρωμαίο και αυτή την Ιουλιέτα.


image01

INFO

Συντελεστές:
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Διονύσης Καψάλης. ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ - ΔΙΑΣΚΕΥΗ: Κώστας Γάκης, Αθηνά Μουστάκα, Κωνσταντίνος Μπιμπής. ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ: Κώστας Γάκης - Κώστας Λώλος . LIVE ΜΟΥΣΙΚΗ: Κώστας Γάκης. ΣΚΗΝΙΚΑ - ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Έλλη Λιδωρικιώτη. ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΟΥ: Θεοδώρα Βεστάρχη. ΦΩΤΙΣΜΟΙ: Σάκης Μπιρμπίλης. ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ: Αθηνά Μουστάκα, Κωνσταντίνος Μπιμπής.

Την παράσταση την παρακολουθήσαμε και τη φωτογραφίσαμε στις 02/09/2015 στο Θέατρο Κήπου

INFO άρθρου

κείμενο | τάσος θώμογλου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας



...αυτό μάλλον είναι και ο ορισμός του σεβασμού σε ένα έργο. Όχι τόσο η πιστή αναπαράσταση και αναπαραγωγή του, όσο το αρτιμελές και διαχυτικό ταξίδι της ουσίας του.