Το τσίμπημα της σφήκας, το μικρόβιο της υποκριτικής

Ο Γιάννης ετοιμάζει την βαλίτσα του για Θεσσαλονίκη. Πρώτη του Δεκέμβρη στο "Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς" θα δώσει στον κόσμο την ιστορία της επιβίωσης. Θεατρικά και αληθινά. Πώς μπορείς να αντέξεις μέσα στην "καταστροφή". Ο Γιάννης κάθισε και έγραψε. Θυμήθηκε...

"Η σκηνοθέτιδα Ισμήνη Πρωίου είχε την ιδέα για "Το τσίμπημα της σφήκας", ακούγοντας έναν γνωστό της να έχει ζήσει παρόμοια εμπειρία. Διάβασε το βιβλίο του Φίλιππου Φραγκούλη "Απέναντι Όχθη", που μιλάει για τα θλιβερά γεγονότα που συνέβησαν το 2007 στο Λούσιο Ποταμό κι έτσι αποφάσισε να το κάνει παράσταση. Με την Μαρία Παπαφωτίου συνεργαζόμαστε επί σκηνή, και μάλιστα κατάγεται από κοντινό χωριό στην περιοχή που συνέβησαν όλα."

κείμενο | γιάννης μπισμπικόπουλος + γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | νίκος καρανικόλας + αριστείδης γεωργίου + luiza fabriziani */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου
Οι σημειώσεις του Γιάννη Μπισμπικόπουλου

Παραδίπλα στον Γιάννη που σημειώνει είναι το βιβλίο που υπήρξε αιτία και αφορμή...

Όταν διάβασα το βιβλίο, με συγκίνησε η κατάσταση για ανάγκη επιβίωσης των ανθρώπων που παγιδεύτηκαν στην άγρια φύση. Μου έκανε εντύπωση η διαδρομή. Ό,τι συνέβη και πώς ένας άνθρωπος ήταν δέκα ώρες εγκλωβισμένος μέσα στη φύση. Οι σκέψεις που έκανε. Ολόκληρη η ζωή που πέρασε από μπροστά του. Όταν κινδυνεύεις τί σκέψεις κάνεις; Τί σου δίνει κουράγιο; Συγκλονιστικό θέμα έχει το βιβλίο. Το αφηγηματικό του βιβλίου έγινε θεατρική παράσταση και ήταν δύσκολα δημιουργικό όλο αυτό. Έφτιαχνα τις εικόνες μου, για να μπορέσω να τις μεταδώσω στους θεατές. Δεν είχα ζήσει κάτι παραπλήσιο και ψαχνόμουν πολύ στις πρόβες. Πήγα και για rafting στα Γιάννενα. Είχα μια καλύτερη αίσθηση της κατάστασης."

Οι σημειώσεις του Γιάννη Μπισμπικόπουλου

Ο Γιάννης επιζητά το απλό. Χαμογελάει και είναι "καθαρός". Απέναντι στη ζωή, απέναντι σε αυτό που θέλει.

"Το μικρόβιο του ηθοποιού, το είχα από μικρός. Ήμουν μέσα σε σχολικές παραστάσεις. Έλεγα ποιήματα και στις γιορτές... πάντα έλεγα κάτι. Αυτό είπα να το ακολουθήσω. Συνειδητοποιημένα, μου πήρε καιρό να πάω σε Σχολή. Μπήκα στα 27 μου χρόνια, στο θέατρο Τέχνης. Από τα 25 μου, παρακολουθούσα σεμινάρια. Συμμετείχα στα γυρίσματα της "Ψυχής βαθιά", ταινίας του Παντελή Βούλγαρη, στην Καστοριά. Ένα χρόνο ήμουν στη Καστοριά. Όταν τελείωσαν τα γυρίσματα, έδωσα εξετάσεις στο Τέχνης, η μοναδική σχολή που έδωσα εξετάσεις και με πήραν. Μικρός είχα άλλο μυαλό, υπήρξα "τεμπελάκος", τέλειωσα μια Σχολή άσχετη με την Δραματική, ολοκλήρωσα το φανταρικό και έπειτα τα έβαλα κάτω και το αποφάσισα να γίνω ηθοποιός. Όταν είχα την πραγματική ανάγκη να το κάνω, πήρα την απόφαση και δραστηριοποιήθηκα. Οτι πήγα μεγάλος ηλικιακά στην Σχολή, με βοήθησε γιατί ώριμα πλέον ήξερα τι και με ποιούς ήθελα να κάνω."

Οι σημειώσεις του Γιάννη Μπισμπικόπουλου

Ο Γιάννης μάχεται στα δύσκολα, μα δεν χαμπαριάζει. Κάνει αυτό που αγαπά.

"Το επάγγελμα του ηθοποιού αυτή την στιγμή είναι από τα πιο δύσκολα. Για να επιβιώσεις, ο.κ., πρέπει να κάνεις ή τηλεόραση ή να είσαι σε ένα θέατρο με πάρα πολύ κόσμο. Γενικά, θέλει πολύ "κυνήγι". Υπάρχει η καλλιτεχνική και η εμπορική επιτυχία. Καλό είναι να συνδυάζονται και τα δύο. Πιο πολύ όμως, μετράει η ψυχή μου να είναι ικανοποιημένη. Χαίρομαι με αυτή την παράσταση που παίζουμε στο "Επι Κολωνώ" στην Αθήνα. Δεν με ενδιαφέρει με "Το τσίμπημα της σφήκας" να βγάλω λεφτά. Θέλω να το δει ο κόσμος. Όλοι παρέα στην θεατρική ομάδα, αυτό θέλουμε. Είμαστε χαρούμενοι με αυτή την παράσταση. Παίρνω χαρά από αυτό που κάνω. Αυτό μετράει."

Οι σημειώσεις του Γιάννη Μπισμπικόπουλου

Πρώτη φορά τον συνάντησα να ανεβαίνει τα σκαλοπάτια του "Μικρού Παλλάς" στην Αθήνα. Χαιρετηθήκαμε, μας σύστησαν κοινοί γνωστοί-εκείνος δεν το θυμάται. Και τώρα εδώ, να σβήνει και να γράφει, τους πρώτους σταθμούς μιας ταλαντούχας διαδρομής που λες κι άρχισε...

"Ο Θοδωρής Αθερίδης μου έκανε σεμινάριο υποκριτικής στο "θέατρο των Αλλαγών" και έπειτα συνεργάστηκα μαζί του, στο "Πράματα και Θάματα" που έγραψε. Άσε Γιώργο, που όταν με επέλεξε στο θίασο, δεν με θυμόταν καν, από το σεμινάριο! (γέλια) Συνεργάστηκα με τον ίδιο, τον Γιάννη Ζουγανέλη, αλλά και νεότερους δημοφιλείς ηθοποιούς, όπως ο Λευτέρης Ελευθερίου, η Αλίνα Κωτσοβούλου, η Νάντια Κοντογεώργη, η Ευαγγελία Συριοπούλου, η Ιωάννα Τριανταφυλλίδου... βρέθηκα στο σανίδι με επιτυχημένους ηθοποιούς. Όφειλα να ανταπεξέλθω. Στην αρχή ήταν περίεργο. Ήμουν φρέσκος, μόλις έναν χρόνο μετά τη Σχολή και έπαιζα μπροστά σε 300 άτομα. Ήταν λίγο περίεργο"...

Οι σημειώσεις του Γιάννη Μπισμπικόπουλου

Ρωτάω τον Γιάννη για τον Γιάννη και απαντά αίφνης...

"Ο Γιάννης Ζουγανέλης είναι απίστευτης ενέργειας άνθρωπος. Τρομερή όρεξη. Είναι σαν μικρό κοινό. Πόσο πολύ τον αγαπά το κοινό! Και πόσο δοτικός είναι απέναντι στους νεότερους συναδέλφους του, όπως εγώ... Πάντα με χαμόγελο στα χείλη και στην ζωή."

Ο "Μπισμπ" βάζει και τα τελευταίο μπλουζάκι στην βαλίτσα. Θέλει να την κλείσει και η επιθυμία τον κατακλύζει...

"Επιθυμώ την ποικιλία στο θεατρικό ρεπερτόριο. Να είναι διαφορετικές συνθήκες και να μπαίνω σε άλλα πράγματα. Θέλω να δουλεύω και κείμενα που υπάρχουν και στο παγκόσμιο ρεπερτόριο. Με το θέατρο ηρέμησα ο ίδιος. Απέκτησα άλλη αντίληψη για τους γύρω μου. Με το θέατρο έχω ενέργεια πάνω στο σανίδι και μπήκα στην θέση των άλλων, πιο εύκολα. Κατανοώ καλύτερα πλέον. Με το θέατρο και αυτό το δώσε-πάρε, κατανοείς καλύτερα τον εαυτό σου και τους γύρω."

Οι σημειώσεις του Γιάννη Μπισμπικόπουλου

Και ΕΠΙ ΚΟΛΩΝΩ στην Αθήνα, και Καλαμαριά αυτή την Πέμπτη. Τελευταία του σημείωση, αυτό που κρατά μέσα του, σαν προσευχή μικρού παιδιού...

"Η Μάνια Παπαδημητρίου... ήμουν μαθητής της, κάποια στιγμή και μου είπε... "ο κάθε ηθοποιός, ο κάθε άνθρωπος έχει μέσα του ένα μικρό παιδί. Αν το κάνεις εικόνα αυτό το παιδάκι, και το χρησιμοποιήσεις μέσα στο ρόλο, πετυχαίνεις κάτι σπουδαίο. Βρες ακόμη και στον ρόλο, πώς ήταν παιδάκι; Θα σε βοηθήσει..."

Οι σημειώσεις του Γιάννη Μπισμπικόπουλου

κείμενο | γιάννης μπισμπικόπουλος + γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | νίκος καρανικόλας + αριστείδης γεωργίου + luiza fabriziani
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου