Συρανό // Βασίλης Χαραλαμπόπουλος

Ο έρωτας είναι ποίηση. Ομορφιά στη ψυχή. Ο έρωτας -πάντα- θα έχει
πρώτο πλάνο και αφορμή την εικόνα. Το πρόσωπο. Το εξωτερικό "κάνει
παιχνίδι" εξ αρχής και έπειτα σου τρώει τα εσώψυχα. Tο υπόλοιπο. Πιο
πολύ το υπόλοιπο, μα πάντα η εικόνα είναι αυτή που σε
"πρωτομαχαιρώνει".
Ο Συρανό δεν έχει καμιά αυτοπεποίθηση παρά μόνο στην αγάπη του, για εκείνη.
Η Ρωξάνη "δεν τον ξέρει". Τον ακούει να μιλά, μα "δεν τον ξέρει". Ή
μήπως, τον ξέρει καλύτερα από τον καθρέπτη του;

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* επιμέλεια | τάσος θώμογλου + οδυσσέας κοσμάτος
Ρόλοι Καλοκαιριού


Ο έρωτας είναι το άνοιγμα της ψυχής. Τα ανείπωτα να αρθρωθούν.
Ξιφομάχος, ποιητής και στρατιώτης στην αγάπη είναι ο Συρανό. Πώς να
την αντικρύσει;
Το ελάττωμα του, δεν είναι ψέμα και δεν θέλει να το διαχειριστεί. Μόνο
να το αυτοσαρκάζεται.
Μπας και ξορκίσει την τελειότητα του κανονικού. Την αρμονία της
εξωτερικής ασχήμιας.

Ρόλοι Καλοκαιριού


Εκείνη, η Ρωξάνη, δεν τον αγαπά. Το μυαλό της είναι ξελογιασμένο από
τον Κριστιάν. Κι ο Συρανό αποδεχόμενος την αγάπη "των άλλων" φροντίζει
"να τον αγαπά".
Τα λόγια του Συρανό γίνονται λέξεις στο στόμα του Κριστιάν.
Ο τελευταίος, κάποια στιγμή, αποφασίζει να μιλήσει μόνος του στην
Ρωξάνη. Δεν είναι το ίδιο...
Πίσω από τους θάμνους, κάτω από το μπαλκόνι της Ρωξάνης μιμείται την
φωνή του Κριστιάν. Γίνεται εκείνος το κομμάτι της καρδιάς της.
Έρχονται πόλεμοι. Ο Κριστιάν φεύγει να πολεμήσει και ο Συρανό φεύγει
να τον προστατέψει.
Σύμμαχοι μιας ίδιας αγάπης.
Γιατί στον έρωτα, κι αν έρχεσαι δεύτερος, δεν σημαίνει πως δεν αγαπάς
όπως κι ο πρώτος.

Ρόλοι Καλοκαιριού


Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος σε ένα ρόλο που αγαπά πολύ. Ένα έργο που
βαθιά πιστεύει.
Επέστρεψε στον "Συρανό ντε Μπερζεράκ" μετά από δύο χειμώνες.
"Είχε λογαριασμούς" με το έργο-χρωστούσε.
Και το κοινό αντάμειψε.
Ένα καλοκαίρι σε μια ολόκληρη Ελλάδα, με επιτυχία.
Μια προσωπική επιτυχία του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου.
Όπως και του σκηνοθέτη του-τον έχει χαρακτηρίσει ο Γιάννης Κακλέας τον
Βασίλη Χαραλαμπόπουλο-ας είμαστε ειλικρινείς!

Ρόλοι Καλοκαιριού
Ρόλοι Καλοκαιριού


Κι έτσι, ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος εισπράττει τη βαθιά αγάπη του
κοινού. Σε ένα ρόλο που ξεδιπλώνει το εύρος των δυνατοτήτων του.
Ρόλο-σταθμό στη πορεία του.
Για εκείνη την αγάπη που υπήρξε πιο γοητευτική από την ομορφιά. Και
επέλεξε να παραμείνει στη σιωπή. Με το πόνο της λαχτάρας. Τον άσβηστο
καημό της πίκρας του ερωτευμένου.
Το μεγαλείο που έχει η ψυχή και σαν χορδή βιολιού σκιρτά τις καρδιές
μας, και τοξοβολεί το άνθος του έρωτα.

κείμενο | γιώργος παπανικολάου
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + οδυσσέας κοσμάτος