image_alt_text image_alt_text

Στην πρόβα του θεατρικού «THE NAKED TRUTH, Παλεύοντας με τη Σκιά μου»

Η αλήθεια, κατάματα...

Γενική πρόβα «THE NAKED TRUTH, Παλεύοντας με τη Σκιά μου» του Κωνσταντίνου Γιωτόπουλου.



_Ένας μονόλογος σωματικού θεάτρου, η εξομολόγηση μιας ζωής με πολύτιμο βοηθό τη γεμάτη συμβολισμούς κίνηση. Ο ηθοποιός σε ρόλο αφηγητή, συγγραφέα και σκηνοθέτη της προσωπικής του ιστορίας. Στο πλευρό του, πάνω στη σκηνή, η «χορογράφος σκιά», Νατάσσα Αραμπατζή. Άλλοτε οδηγεί, άλλοτε ακολουθεί. Εκτός σκηνής, αφήνουν το στίγμα τους «οι Ιωάννες». Συνθέτρια της πρωτότυπης μουσικής, η Ιωάννα Τσουπή. Σχεδιάστρια του σκηνικού, η Ιωάννα Στεφανοπούλου.

Σουρεαλισμός, όν. αρσ.: Αυτοματισμός ψυχικός στην καθαρή του μορφή, με τον οποίο προτίθεται κανείς να εκφράσει (...) την πραγματική λειτουργία της σκέψης. Υπαγόρευση της σκέψης, με την απουσία κάθε ελέγχου απ' τη λογική, έξω από κάθε προκατάληψη αισθητική ή ηθική.
Μπρετόν, Α., Μανιφέστο του Σουρεαλισμού, 1924


image01

Σκηνικό ίδιο με τόπο εγκλήματος, αφού το επισκέφθηκε το CSI. Μεγάλα κομμάτια χαρτοταινίας στο μαύρο ξύλινο πάτωμα μαρκάρουν την κίνηση του ηθοποιού και περιγράφουν τα στοιχεία του εγκλήματος: ένα σχολικό μπλε τετράδιο, ένα παλιό βιβλίο, μία πολυκαιρισμένη δερμάτινη βαλίτσα, ένα leather jacket με μαύρες δερμάτινες μπότες, μία γραφομηχανή...


image01

Βασισμένο σε αυτοβιογραφικό κείμενο, σκληρό και ποιητικό μαζί, το έργο σε παίρνει απ’ το χέρι — διορθώνω: σ’ αρπάζει από τα μούτρα — για να σε πάει στις σημαντικότερες στιγμές από τις μνήμες ενός αγοριού που δεν μεγάλωσε ποτέ, που, όπως λέει, «ποτέ δεν έγινε άντρας». Πλαισιωμένη με ήχους και μουσικές, φώτα και σκιές, η ιστορία ξετυλίσσεται αποσπασματικά, σαν αναδρομή μετά από ένα καλό μεθύσι. Μιλά με λόγια γλυκά για την αρρώστια, με τις πιο τρυφερές λέξεις για το δόλο του κόσμου, με αγάπη και συγχώρεση για το «γαμήσι». Μην σε ξεγελά το πυκνό χιούμορ στο λόγο, είναι μάλλον αυτοσαρκασμός ενός ανθρώπου ο οποίος αψήφησε τη μοναξιά, την ασθένεια, το θάνατο τον ίδιο, γιατί πολύ απλά δεν φοβήθηκε ποτέ του τη ζωή.

Όποιος ένιωσε μοναξιά, ήτοι κάθε έλλογο ον της εποχής, θα ταυτιστεί με το χαρακτήρα μες στο έργο. Ιδιαίτερα σε στιγμές όπως τη σκηνή όπου ο νεαρός ήρωας καταφθάνει στη μεγάλη πόλη κι ανακαλύπτει τις αντιθέσεις που αυτή κουβαλά, «πόση ερημιά κρύβεται στη φασαρία της πόλης».


image01

Στο «THE NAKED TRUTH» η αλήθεια παρουσιάζεται γυμνή, ωμή. Μόνο έτσι όμως, κοιτάζοντας την αλήθεια κατάματα, ο ήρωας καταφέρνει να αγκαλιάσει και να αποδεχτεί ό,τι του φέρνει ο χρόνος. Μόνο μ’ αυτό τον τρόπο, χωρίς δηλαδή να εθελοτυφλεί ή να ωραιοποιεί την πραγματικότητα «παλεύει με τη σκιά του» και την αντιμετωπίζει σαν ίσος προς ίσο. Καταλήγει στην απόφαση — δείγμα ωριμότητας κι ενηλικίωσης — ότι «αφού δεν είμαι τυχερός, θα είμαι δυνατός». Γιατί η δύναμη δεν είναι τίποτε άλλο από την επιλογή αυτού που έπεσε για πολλοστή φορά να σηκωθεί επάνω και να προχωρήσει.

Στον υπόγειο χώρο του Aniline Dance Theatre (προφέρεται «Άνιλιν») θα ερωτευτείτε μία σκιά που χορεύει, σέρνεται, κουλουριάζεται, διπλώνει και ξεδιπλώνει, μία ζεστή φωνή με δυο μάτια που σπινθηροβολούν και τελικά την ίδια τη ζωή. Γιατί το «THE NAKED TRUTH, Παλεύοντας με τη Σκιά μου» είναι, μέσα από το φλερτ με το θάνατο, ένας ύμνος στη ζωή.


INFO:

Μπορείτε να βρείτε περισσότερα για την παράσταση από το Δελτίο Τύπου, εδώ.



'αφού δεν είμαι τυχερός, θα είμαι δυνατός'