image_alt_text image_alt_text

Εκείνη. Εκείνος. Η μοίρα.

Στην παράσταση «Τίποτα» από τη θεατρική ομάδα «Θέατρο του Άλλοτε»

Πιστεύεις στη μοίρα;
Σου έχει τύχει να δεις κάποιον για πρώτη φορά και να σου κοπεί η ανάσα;



Να μην ξέρεις πια τι να κάνεις με τον εαυτό σου τώρα που ξέρεις πως υπάρχει κι αυτός κάπου εκεί έξω;
Να ερωτευτείς τόσο που πλέον δε χωρά τίποτα άλλο στη ζωή σου παρά μόνο ο έρωτάς σου. Ο έρωτάς σας.
Έχεις δει τον έρωτά σου, τον έχεις νιώσει, του έχεις δώσει ζωή, σχήμα. Απλά δεν τον έχεις δει ακόμα για πρώτη φορά. Κι όταν έρθει αυτή η πρώτη φορά, τρελαίνεσαι.
Σου έχει τύχει να πληγωθείς;
Να ζεις τον έρωτά σου, αλλά να φοβάσαι να τον ακουμπήσεις για να μην τον διαλύσεις;


image01

Να αισθάνεσαι κάθε φορά που τον βλέπεις πιο ευάλωτος. Το δέρμα σου να ανοίγει, τα κόκκαλά σου να σπάνε, οι φλέβες σου δεν μπορούν να κρατήσουν το αίμα πλέον και χύνεται... Ενώνεται με το αίμα του άλλου.
Στο τέλος μένουν μόνο δύο ματωμένες καρδιές να πάλλονται στο ρυθμό της αγάπης, χωρίς μυαλό να σκέφτεται, χωρίς μάτια να βλέπουν, χωρίς αυτιά να ακούν.
Νεκροί κάποτε, ζωντανοί τώρα.
Ή μήπως, ζωντανοί κάποτε, νεκροί τώρα;


image01

Ένας έρωτας δεν έρχεται ποτέ, χωρίς να πάρει πολλά κάτι.
Κάποια πληγή, κάποια αξιοπρέπεια, κάποιον εγωισμό, κάποια λογική.
Φαντάσου μια ζωή χωρίς έρωτα.
Έρωτας ή τίποτα, η απάντηση.
Τίποτα ίσον θάνατος; Όχι… Τίποτα ίσον ζωή χωρίς έρωτα.
Πες πως δεν έχεις άλλη επιλογή και αν δε θέλεις να ζήσεις μια ζωή βουτηγμένη στο τίποτα, πρέπει να πεθάνεις για τον έρωτά σου.
Είσαι έτοιμος να χαθείς για πάντα με τον ερωτά σου, έχοντας ζήσει μόνο μερικές αιώνιες στιγμές;


image01

Εκείνος κι εκείνη. Οι λιγοστές συναντήσεις τους, τα κοινά όνειρά τους, ο έρωτας κι ο πόνος τους.
Στον παραμυθένιο χώρο του Μπενσουσάν Χαν, εκεί όπου ο χρόνος και ο τόπος παίρνουν άλλες διαστάσεις και η φθορά μετατρέπεται σε έργο τέχνης, γίναμε συμμέτοχοι στην πιο εξαιρετική αλλά και μοιραία ιστορία αγάπης. Στην παράσταση «Τίποτα», που διοργάνωσε η θεατρική ομάδα «Θέατρο του Άλλοτε».

Η μοίρα επέλεξε δύο άτομα. Εμείς τα ακολουθήσαμε. Άλλοι μπήκαμε στο δωμάτιο εκείνου κι άλλοι στο δωμάτιο εκείνης.
Ακούσαμε τις σκέψεις και τις επιθυμίες τους, είδαμε τα όνειρά τους, νιώσαμε την ευτυχία και την ελπίδα του πρώτου ραντεβού, ζεσταθήκαμε απ' τη φλόγα του πάθους, παρασυρθήκαμε απ' τη μανία της αγάπης, αισθανθήκαμε την απόγνωση του αποχωρισμού και τον πόνο των πληγών του έρωτα.


image01

Το κείμενο της Μαρίας Ράπτη είναι συγκλονιστικό. Προσεγγίζει το θέμα του έρωτα, με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο, μακριά απ' τον συνηθισμένο. Παρουσιάζει και τις δύο πλευρές του και θέτει τη μοίρα υπαίτια της αρχής αλλά και της κατάληξης της ιστορίας των ερωτευμένων. Δεν υπάρχουν ονόματα, δεν υπάρχουν ηλικίες, κοινωνικά στρώματα, επαγγέλματα ή παρελθόν. Υπάρχουν μόνο δύο ψυχές, δύο κανονικοί, συνηθισμένοι άνθρωποι που η μοίρα επέλεξε να ενώσει τις ζωές τους. Ο θεατής έτσι, ενστερνίζεται τα συναισθήματα των ηθοποιών και βάζει τον εαυτό του στη θέση τους. Ο καθένας μπορεί να βρει ένα –έστω και μικρό- κομμάτι του εαυτού του στην ιστορία και αυτό είναι που καθιστά το έργο μοναδικό.

Η σκηνοθεσία της Βαρβάρας Δουμανίδου αποδίδει το έργο με έναν πραγματικά έξυπνο και πρωτότυπο τρόπο. Ο θεατής επιλέγει μέσω ποιας οπτικής γωνίας θα παρακολουθήσει την ιστορία, μπαίνοντας είτε στο δωμάτιο «εκείνου», είτε στο δωμάτιο «εκείνης» ενώ γίνονται κατά τη διάρκεια της παράστασης και πραγματικές τηλεφωνικές συνομιλίες μεταξύ των ηθοποιών. Οι ερμηνείες είναι κάτι παραπάνω από καθηλωτικές και η πραγματική επιτυχία της σκηνοθεσίας είναι πως παρόλο που η σκηνοθέτης είναι και πρωταγωνίστρια -στο ρόλο «εκείνης»-μαζί με τον Δημήτρη Βασιλειάδη -στο ρόλο «εκείνου»- και την Ευρώπη Αργυροπούλου –στο ρόλο της μοίρας- το αποτέλεσμα παραμένει ακέραιο και έξοχο.

Ο χώρος του Μπενσουσάν Χαν, αξιοποιείται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, μέσω των σκηνικών που έχει επιμεληθεί ο Κώστας Τόμπορης και το «Μη με λησμόνει». Δημιουργείται έτσι μια ατμόσφαιρα, που πολλές φορές κάνει τον θεατή να αναρωτιέται αν βρίσκεται σε όνειρο, αν τα όσα παρακολουθεί είναι μια πραγματική ιστορία αγάπης που εξελίσσεται εκείνη τη στιγμή και όχι απλώς μια θεατρική παράσταση.


image01

«Σου έχει τύχει να δεις κάποιον για πρώτη φορά και να σου κοπεί η ανάσα;»
Νιώσε τον έρωτα να σε κατακλύζει, σε μια παράσταση εμπειρία.
Δες τον έρωτά σου, ζήσε τον, μέχρι να τον δεις για πρώτη φορά.

Μπορείτε να βρείτε περισσότερα για την παράσταση από το Δελτίο Τύπου, εδώ.



Δες τον έρωτά σου, ζήσε τον, μέχρι να τον δεις για πρώτη φορά.