Το Παγκάκι, Vis Motrix Το Παγκάκι, Vis Motrix

Στο Παγκάκι. Εκεί που φανερώνονται οι αλήθειες

Στην παράσταση 'Το Παγκάκι' του Αλεξάντερ Γκέλμαν στο Vis Motrix (+Rejected Photostory)

«Το λάθος που κάνουμε όταν συναντάμε κάποιον», αναφέρει ο Αλεξάντερ Γκέλμαν στο έργο του, «είναι ότι τον βάζουμε σε ένα κουτάκι, χωρίς να τον κοιτάξουμε προσεκτικά».



Έτσι και οι δυο πρωταγωνιστές, δεν κοιτούν προσεκτικά, δε βλέπουν ότι είναι ίδιοι, αλλά ταυτόχρονα και τόσο διαφορετικοί. Εκείνη περιμένει κάθε βράδυ στο πάρκο για να διεκδικήσει μια ζωή που δεν της ανήκει. Εκείνος περιπλανιέται δίπλα της χωρίς να την αναγνωρίζει, για να ξεφύγει από τη ζωή που του ανήκει. Μια τυχαία συνάντηση πριν ένα χρόνο. Μια μοιραία συνάντηση σήμερα, στη Ρωσία του 1983, όπου και διαδραματίζεται η υπόθεσή μας. Αλήθειες που δεν ειπώθηκαν ποτέ βγαίνουν στην επιφάνεια με έναν πολύ οδυνηρό τρόπο. Εικόνες ξεθωριασμένες που πονάνε, ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια των θεατών, καθώς οι πρωταγωνιστές διηγούνται την ιστορία της ζωής τους.


Το Παγκάκι, Vis Motrix

Την ιστορία που τους οδήγησε τη συγκεκριμένη μέρα, στο συγκεκριμένο παγκάκι. Εκεί όπου τα ψέματα ντύθηκαν αλήθειες. Οι δύο ήρωες, που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού μέχρι το τέλος, φορούν τα προσωπεία τους και ξεδιπλώνουν τον ψυχικό τους κόσμο, αφήνοντάς τον να βγει στην επιφάνεια και να πάρει τον έλεγχο. Τη μια στιγμή πονούν ο ένας τον άλλον και την άλλη αγκαλιάζονται τρυφερά, κάνοντας χάρτινα όνειρα που τα σκίζουν το επόμενο λεπτό.


Το Παγκάκι, Vis Motrix

Παρασύρονται κι οι ίδιοι από το παραμύθι που έχουν μάθει να λένε και το υποστηρίζουν σαν να ήταν αληθινό. Γιατί η πραγματικότητα που ζουν είναι πολύ οδυνηρή και πολύπλοκη για να την αντέξουν. Χάνουν τον εαυτό τους και βυθίζονται σε ένα λαβύρινθο, από τον οποίο δε θέλουν να ξεφύγουν. Κατηγορούν ο ένας τον άλλον, ενώ θα έπρεπε να κατηγορούν τον ίδιο τους τον εαυτό. Γίνονται ο ένας καθρέφτης του άλλου, αντανακλώντας τη σκληρή πραγματικότητα που δεν μπορούν να αντικρύσουν. Λέγοντας αλήθειες που δεν τολμούσαν να ξεστομίσουν.


Το Παγκάκι, Vis Motrix

Μέσα από καταιγιστικούς διαλόγους γεμάτους αγωνία, αναγκάζονται κι οι δυο να παραδεχτούν το καλοστημένο ψέμα μέσα στο οποίο θα ήθελαν να ζουν. Διαλύοντας τη φαντασίωσή τους, οδηγούνται στη λύτρωση και στην παραδοχή που φοβούνται να αντιμετωπίσουν. Δεν τόλμησαν ποτέ να εκφράσουν τις πιο βαθιές τους επιθυμίες και δεν τόλμησαν ποτέ να τις διεκδικήσουν. Ψάχνουν να αγαπήσουν και να αγαπηθούν. Για να γίνει αυτό όμως, πρέπει πρώτα να αγαπήσουν τον εαυτό τους. Κι αυτό είναι κάτι που έχουν πάψει να κάνουν εδώ και καιρό. Ένα κλειδί… μια πόρτα που θα μένει ανοιχτή και μια υπόσχεση που δε δόθηκε ποτέ όσο κι αν το ήθελαν κι οι δυο τους… Ίσως κάπου, κάπως, κάποτε. Στο ίδιο ή σε ένα άλλο παγκάκι…


Το Παγκάκι, Vis Motrix

«Το παγκάκι» είναι μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι αληθινή. Είναι μια ιστορία με την οποία θα μπορούσε να ταυτιστεί ο καθένας από μας, αναζητώντας το νόημα της δικής του ύπαρξης. Κάνοντας αυτοκριτική και διαπιστώνοντας πόσο αληθινά αντιμετωπίζει τη ζωή του και πόσο ικανοποιημένος είναι με την εξέλιξή της.


Το Παγκάκι, Vis Motrix

Σε όλη τη διάρκεια της παράστασης, ο θεατής παρακολουθεί καθηλωμένος τις εξελίξεις που ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια του. Η γλυκιά μουσική, ο ατμοσφαιρικός φωτισμός, τα σκηνικά, ακόμα και η παραμικρή λεπτομέρεια σχετικά με το ντύσιμο των ηρώων, μας ταξιδεύουν στο παρελθόν. Μας μεταφέρουν στην εποχή που ο κόσμος έψαχνε απελπισμένα μια διέξοδο από τη σκληρή, αναπάντεχη πραγματικότητα.


Το Παγκάκι, Vis Motrix

INFO

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία – Σκηνογραφική Επιμέλεια: Δήμητρα Λαρεντζάκη
Μετάφραση: Αλέξανδρος Κωχ
Επιμέλεια - Παραγωγή: Σάσα Νάτση
Φωτισμοί- Κατασκευή Σκηνικού - Βοηθός Σκηνοθέτης: Νίκος Τσολερίδης
Αφίσα: Λευτέρης Κοντογιάννης – idcreative (www.idcreative.gr)
Προώθηση: Λία Κεσοπούλου
Παίζουν οι ηθοποιοί:
Ιωάννα Τζίκα (Εκείνη)
Αλέξανδρος Κωχ (Εκείνος)


Το Παγκάκι, Vis Motrix

Περισσότερα μπορείτε να δείτε στο Δελτίο Τύπου εδώ.


Το Παγκάκι, Vis Motrix

Συντελεστές αφιερώματος:
κείμενο | ερωδίτη παπαποστόλου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης



Μας μεταφέρει στην εποχή που ο κόσμος έψαχνε απελπισμένα μια διέξοδο από τη σκληρή, αναπάντεχη πραγματικότητα.