_θέατρο

‘Να πιάσουμε την καλή!’

Στο διαχρονικά επίκαιρο ‘Τάβλι’ του Δημήτρη Κεχαΐδη, με τον Κυριάκο Δανιηλίδη και τον Βασίλη Κανελλόπουλο (+Rejected Photostory)

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Φώντας έχει σχέδιο.

Καλοδουλεμένο, καλοστημένο και με Plan B. Μη ρωτάς για το στόχο του, είναι ο διαχρονικότερος όλων: «Να πιάσει την καλή». Εύκολα και γρήγορα, αλλά «πρέπει να είσαι ατσίδας σε αυτά, Κόλια». Ο κουνιάδος του, ο Κόλιας, από την άλλη, έχει τις αμφιβολίες του. Τα θέλει τα μεγαλεία, δε λέει, αλλά να πάει στράφι το βόλεμα;

Η ελπίδα πάει κι έρχεται, η σχέση τους λερώνεται, πλένεται και στύβεται διαρκώς, η ηθική θυμίζει μπαλάκι του τένις που βγαίνει ακόμα και εκτός γηπέδου και η εκμετάλλευση πάει σύννεφο. Μόνο που ίσως να μην είναι τόσο ξεκάθαρο τελικά ποιος εκμεταλλεύεται ποιον. Μέσα σε όλα, σίγουρα θα τους συμπαθήσεις και θα εύχεσαι ενδόμυχα να πετύχουν σε αυτό το μεγαλοφυές σχέδιο που έχουν στα σκαριά. Άλλωστε, παρόμοιες παρτίδες τάβλι έχουμε παίξει σχεδόν όλοι. Και παρόμοιες ιδέες σαν κι αυτή του Φώντα είτε είχαμε, είτε ακούσαμε, είτε ενστερνιστήκαμε σε μια προσπάθεια να ξεφύγουμε από την απτή ζωή. Βέβαια, μεταξύ μας, τέτοιο σχέδιο σαν και το δικό του, δύσκολα να έχει συλλάβει ελληνικός νους. Καλά κάνει, λοιπόν, ο έρμος και το φυλάει σαν επτασφράγιστο μυστικό! Υπάρχουν και ρουφιάνοι.

Μια υπέροχη κωμωδία χαρακτήρων, βγαλμένη από την καρδιά μιας εποχής που έδινε διαχρονικά αριστουργήματα στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Υπογεγραμμένη από τον Δημήτρη Κεχαΐδη –φέτος συμπληρώνονται 10 χρόνια από το θάνατό του- και πρωτοανεβασμένη το 1972 από τον Κάρολο Κουν στο Θέατρο Τέχνης, αποτελεί ένα απόλυτα πετυχημένο σχόλιο επάνω στην ελληνική πραγματικότητα κάθε εποχής.

Οι ηθοποιοί και τα σκηνικά μας τηλεμεταφέρουν επιτυχώς στην καρδιά της αστικής Αθήνας του ’70 κι ας είμαστε στον Κήπο του Λαογραφικού Μουσείου (ή οπουδήποτε αλλού παιχτεί το έργο). Η απογοήτευση, ο ενθουσιασμός, η πονηριά και η αγνότητα εναλλάσσονται ακατάπαυστα στα μάτια των δύο ηθοποιών και μας κάνουν συνενόχους τους. Γινόμαστε όλοι μαζί από αθώοι ένοχοι και από ένοχοι αθώοι, όπως συνέβαινε πάντα από το ’70 και πριν και όπως θα συμβαίνει και πάλι από το 2015 και μετά.

Αν βρεθείτε σε κάποιο καφενείο εκεί στην Β. Όλγας και δείτε τον Κόλια να προσπαθεί να «δώσει» το σχέδιο του Φώντα, να κλείσετε τα αυτιά σας και το στόμα του. Θα αρκεστεί σε ένα ζεστό καφεδάκι, μην πάει ο νους σας στα ακριβά. Γιατί ξέρει πως σαν τον Φώντα κανείς δεν μπορεί να ξεδιπλώσει τις λεπτομέρειες της μεγάλης τους ευκαιρίας. Θα σας τα πουν παρέα, στο «Folk Art Café – Λαογραφικό», στη Βασ. Όλγας 68.

Το έργο παρουσιάζεται στο «Folk Art Café – Λαογραφικό». Περισσότερα εδώ.