Στιγμές και όλη η ατμόσφαιρα από τον 'Βόυτσεκ' του ΚΘΒΕ

"Κάθε άνθρωπος είναι γκρεμός. Μόλις πας να τον κοιτάξεις, ζαλίζεσαι."

Η παράσταση του Σταύρου Τσακίρη "Βόυτσεκ" του Μπύχνερ, ξεκινά το ταξίδι στη θάλασσα του Βασιλικού Θεάτρου, από τις 30 Γενάρη. Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, με τη καινούργια του παραγωγή, ωδή στην υποταγή και την ανέχεια, παρουσιάζει την ιστορία ενός στρατιώτη. Του συστημικού λάθους. Εκείνου που δεν είχε τίποτα να περιμένει.

Share:

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας

Slideshow με φωτογραφίες του rejected από την παράσταση, με υπόκρουση το κομμάτι "Last Call". Μουσική : Μίνως Μάτσας, Στίχοι : Λουίζα Αρκουμανέα

Ο υπηρέτης του λοχαγού, το πειραματόζωο δίχως κανένα όριο, ο προδομένος του θηλυκού.
Που μπροστά στα "παγωμένα του μάτια" και το "ψυχρό" νου του, βλέπει τη "Μαρία" -τη δική του Μαρία- "Ιούδα" στο φιλί του ανωτέρου του.
Το ένστικτο της επιβίωσης οδηγεί τον "Βόυτσεκ" στο κατήφορο της ανοχής.
Ανέκφραστος παρατηρεί να του μιλάνε για ηθική, οι ανήθικοι.
Σιωπηρός μπερδεύεται ανάμεσα στη μνήμη και τη λήθη.
Αμήχανος δεν ονειρεύεται, παρά κατακερματισμένος παλεύει για το μηδαμινό. Για το αναλώσιμο.

Βόυτσεκ
Βόυτσεκ

"Κάποιος του είπε τι να κάνει, κι εκείνος το έκανε αμέσως" -παράπονο γυναίκας που εκπορνεύεται περήφανα σωματικά, ανελέητα ψυχικά. Η "Μαρία" της Άννας Ευθυμίου, της πιο ταλαντούχας της γενιάς της, βαδίζει με το "καρότσι της ζωής", το "καρότσι του μέλλοντος" στα χαρακώματα της παρεκτροπής.
Ξένος πόθος, ξένο σώμα που δέχεται μια μαχαιριά-πληγή, σε ένα σύμπαν φτιαγμένο για του Αδάμ την εξορία.

Βόυτσεκ
Βόυτσεκ

"Όταν η φτώχεια πέσει σε ένα σπίτι, έρχονται κι άλλες συμφορές."
Ο Βόυτσεκ, σαν άλλος "Προμηθέας Δεσμώτης", γερμανικός και ασύστολα μαγνητικός, από την ερμηνεία του Χρίστου Στυλιανού. Ένας παρίας χαμένος στη καταστολή του επιφανειακού μυαλού. Δεν αντιδρά. Αφουγκράζεται και σαν σφουγγάρι αποδέχεται. Όλο και πιο πολύ. Όλο και πιο βαθιά.
Ο Χρίστος Στυλιανού σε ένα ρόλο-σταθμό για την καριέρα του. "Σαν έτοιμος από καιρό", ενσαρκώνει υποδειγματικά τον ομώνυμο ρόλο και "μπαίνει μέσα του το σκοτάδι κι απλώνεται".

Βόυτσεκ
Βόυτσεκ

Η αλήθεια μία, οι εκδοχές της πολλές, τα χειρόγραφα τέσσερα. Ποιό δικαστήριο ζωής απεφάνθη, μία σφαιρική, αναντίρρητη αλήθεια για ένα φόνο; Κανένα και ποτέ! Έτσι και ο Μπύχνερ, σε μια παράσταση που -πρώτη φορά παγκοσμίως-παρουσιάζει και τις τέσσερεις εκδοχές και όψεις του νομίσματος ενός φόνου, σε οδηγεί στα μονοπάτια της κρίσης που "τίποτα και ποτέ, δεν είναι όπως αρχικά φαίνεται". Ή έστω μεμονωμένα ερμηνεύεται. Από "μάρτυρες" που "διάβασαν" αλλιώς την ίδια ιστορία. Μια πτώση στo νερό, πόσες πορείες μπορεί να ΄χε, για να καταλήξει στο βυθό;

Βόυτσεκ
Βόυτσεκ

Μια υπέροχη μουσική από το Μίνωα Μάτσα, "απ' τα κόκκαλα βγαλμένη" της γραφής του Μπύχνερ, με ευφυείς στίχους από τη Λουίζα Αρκουμανέα, που ανέλαβε και τη δραματολογία. Ναι. "Είμαστε όλοι πεθαμένοι". Και πρέπει να το λέμε φωναχτά και να αντιδράμε, σαν "ξυρίζουμε" τον προσωπικό μας "λοχαγό".

Κι έπειτα ο τελευταίος, προσωποποίηση της εξουσίας. Έτοιμος να γραπώσει σάρκα και ψυχή, από ό,τι εφήμερα και ηδονικά επιθυμεί.
Ο-πάντα άρτιος-Γιώργος Κολοβός σε μια στιβαρή κατάθεση ψυχής, γεμάτη ανδρεία, αλαζονεία και μεράκι. Επαληθεύει πως "υπάρχουν άνθρωποι που ξανάγιναν κτήνη". Εξαιρετικός εκεί που "μουρμουρά" πως "εγώ στο πόλεμο κατάλαβα την αξία της ζωής. Από τη μία ο φόβος, από την άλλη ο πόνος. Από τη μία ο πόλεμος, από την άλλη το θάρρος."

Βόυτσεκ
Βόυτσεκ

Άνθρωποι και Υπάνθρωποι. Σε μια εποχή που "βαθιά το μαχαίρι έχει μπει", ο "Βόυτσεκ" φωτίζει το απόλυτο σκοτάδι μας με μια λάμπα εκτυφλωτική. Όσο και να κλείνεις τα μάτια, εκείνη μαρτυρικά σου καίει τη ψυχή. Χαράμι όλα, στην επιβίωση. Τίποτα για τη ζωή. Όλα στο βωμό του βιοπορισμού. Στη δίνη της φτώχειας που ξεκινά από την τσέπη και καταλήγει στην καρδιά.

"Ανθρωπάκια" ψυχικά καχεκτικά.
Σκυμμένα, ανέκφραστα κεφάλια, που αποτελούν το σφάλμα του συστήματος.
Και στην απέναντι όχθη, αδίστακτοι "ολιγάρχες" της ψυχής, ανόητες καρικατούρες αναίτιου φασισμού.

Βόυτσεκ
Βόυτσεκ
Βόυτσεκ

Σε μια "γάργαρη" μετάφραση από τον Αντώνη Γαλέο, σκηνικά κοστούμια και ευφάνταστα flash animation, από τον Αλέξανδρο Ψυχούλη, η Νεφέλη Ανθοπούλου, ο Ορέστης Χαλκιάς, ο Τάσος Ροδοβίτης κι ο Νίκος Πολοζιάνης ξεχωρίζουν. Ο δε Κωνσταντίνος Χατζησάββας στο ρόλο του γιατρού βρίσκεται στην καλύτερη υποκριτική του στιγμή.

Θρησκεία, οικογένεια, στρατός και επιστήμη μέσα από μεγεθυντικό φακό, στον τυφώνα της αλλοίωσης. Στην παρακμή του παραληρηματικού. Η ανθρώπινη τραγωδία σε όλες τις εποχές, στο μεγαλείο της συντριβής. Η μπάντα πίσω αριστερά, να "σέρνει" το κάρο της ανέχειας, μουσικά.

Βόυτσεκ
Βόυτσεκ
Βόυτσεκ
Βόυτσεκ

Κι εκείνος ο "Αντρές", μοναδικά παιγμένος από τον εκλεκτό Χρήστο Παπαδημητρίου, σου σπαρταρά τη καρδιά. Σε κάνει να μπήγεις τα δάχτυλα στη παλάμη, να τα κάνεις γροθιά, παρατηρητής σε όσα- χαλεποί καιροί- μας μεταμόρφωσαν κτηνωδώς σε μηχανές. Σε "ρομποτάκια". Έως και σήμερα. Πιθανόν και αύριο. "Αδερφέ, μη με λησμόνει".
Κι ακόμη κι αυτός εγκαταλείπει. Ο φίλος.

Βόυτσεκ
Βόυτσεκ

Φώτα στην πλατεία, φώτα στην ψυχή του θεατή. Ξάπλωσε να κοιμηθείς τη νύχτα, μετά τη παράσταση και να ΄σαι σίγουρος. "Ο ύπνος θα μας σώσει". Το άλλο πρωί, το επόμενο χάραμα θα ΄ναι διαφορετικό. Θα σε περιμένει, "άγιο" και πρωτόγνωρα διαφορετικό, στη στροφή. Ο Βόυτσεκ είναι η αντιβίωση στα ζοφερά και τα θολά που ζεις. Και η σκιά του "μολυβένιου στρατιώτη Βόυτσεκ", του "Φρανς" που του μιλάς και ψάχνεις το βλέμμα του, πλέον θα σου μαρτυρά πως, η ηττοπάθεια δεν είναι το δυνατό σου χαρτί. Το ΄χεις και το ξέρεις, μα δεν είναι το ιδεατό.

Πλέον, ο άσσος στο μανίκι σου, θα είναι άλλος. Και θα σου τον έχει χαρίσει, ένας φτωχός πλην τίμιος, πικραγαπημένος "Βόυτσεκ".

Βόυτσεκ
Βόυτσεκ
Βόυτσεκ
Βόυτσεκ

INFO παράστασης

«ΒΟΫΤΣΕΚ» του Γκέοργκ Μπύχνερ

Η μετάφραση του Αντώνη Γαλέου έγινε ειδικά για την παράσταση κατόπιν παραγγελίας του ΚΘΒΕ.

Συντελεστές:
Επεξεργασία κειμένου-Σκηνοθεσία-Φωτισμοί: Σταύρος Σ. Τσακίρης
Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
Σκηνικά-Κοστούμια- Flash animation: Αλέξανδρος Ψυχούλης
Μουσική: Μίνως Μάτσας
Δραματoλογία-Στίχοι: Λουίζα Αρκουμανέα
Μουσική διδασκαλία: Νίκος Βουδούρης, Χρύσα Τουμανίδου
Βοηθός σκηνοθέτη: Μελίνα Αποστολίδου
Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Μαρία Μυλωνά
Οργάνωση παραγωγής: Αθηνά Σαμαρτζίδου
Οδηγός σκηνής: Γιάννης Παλαμιώτης

Παίζουν με αλφαβητική σειρά: Νεφέλη Ανθοπούλου (Μία Κυρία), Άννα Ευθυμίου (Μαρία), Γιώργος Κολοβός (Λοχαγός), Χρίστος Νταρακτσής (Έμπορος, Στρατιώτης) Ευγενία Πανταζόγλου (Μαργκρέτ), Χρήστος Παπαδημητρίου (Αντρές) Νικόλαος Πολοζιάνης (Στρατιώτης), Τάσος Ροδοβίτης (Αρχιτυμπανιστής), Αλεξία Σαπρανίδου (Φραντσίτα), Χρίστος Στυλιανού (Βόιτσεκ), Γιάννης Τσάτσαρης (Κράχτης) Ορέστης Χαλκιάς (Καρλ), Κωνσταντίνος Χατζησάββας (Γιατρός).

Μουσική επί σκηνής παίζουν οι ηθοποιοί: Νεφέλη Ανθοπούλου (πιάνο), Γιώργος Κολοβός (κιθάρα), Νίκος Πολοζιάνης (κιθάρα), Τάσος Ροδοβίτης (ντραμς), Ορέστης Χαλκιάς (μπάσο).

Δείτε περισσότερα για την παράσταση στο Δελτίο Τύπου

Διαβάστε τη συνέντευξη του Χρίστου Στυλιανού που ενσαρκώνει τον Βόυτσεκ

Βόυτσεκ
Βόυτσεκ
Βόυτσεκ
Βόυτσεκ


Share:

κείμενο | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας