Μια ταινία μικρού μήκους για την Μικρά Ασία γυρισμένη στην Θεσσαλονίκη. (+Backstage Photostory)

Η ταινία μικρού μήκους  ‘’Αναμνήσεις μιας Κουκλας’’ είναι μια συμπαραγωγή της HeArt Attack Films, της NewTech και της αυστραλέζικης εταιρείας Medea Films, της οποίας τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην Θεσσαλονίκη τον Οκτώβριο του 2016. Με τον ερχομό του 2017, η ταινία ξεκίνησε το ταξίδι της για παγκόσμια φεστιβάλ αλλα και για εγχώρια.

κείμενο | χρυσάνθη χασιώτη / φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης / επιμέλεια | τάσος θώμογλου + ιάκωβος καγκελίδης
'Αναμνήσεις μίας κούκλας'
'Αναμνήσεις μίας κούκλας'

H ιστορία ακολουθεί ένα μικρό κορίτσι και την οικογένεια της λίγο πριν ξεσπάσει η Μικρασιατική καταστροφή. Η μικρή Μυρτώ, χάνει τους δικούς της ανθρώπους και μετ' έπειτα την παιδικότητά της, αποκτώντας τον ρόλο της καινούργιας ''μαμάς'' μέσα σε ένα βράδυ, κλεισμένη σε ένα υπόγειο με τα δύο μικρότερα της αδέρφια, προστατευόμενοι από τον κίνδυνο του ''πανω ορόφου'' που για τα τρία παιδιά είναι σπαραχτικοί ήχοι σφαγής χωρίς εικόνα. 
Την σκηνοθεσία και το σενάριο υπογράφει ο Μ.Χαραλαμπίδης, που μόλις γύρισε από την Αμερική μετά από δύο χρόνια εργασίας του στο Game Of Thrones, με σκοπό να μεταφέρει κινηματογραφικά μια ανατριχιαστική ιστορία για την παιδική ηλικία που ακόμα και σήμερα πολλά παιδιά δεν μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς.

'Αναμνήσεις μίας κούκλας'

Μ.Χαραλαμπίδης:

"Όταν κάνεις ένα ιστορικό δράμα με πολλές συναισθηματικά φορτισμένες σκηνές, έρχεσαι αντιμέτωπος με το γεγονός ότι τα παιδιά δεν έχουν μάθει να αποκωδικοποιούν αυτά τα συναισθήματα. Ένα οχτάχρονο αγόρι δεν καταλαβαίνει γιατί οι γονείς του είναι φοβισμένοι όταν κάποιοι ξένοι μπαίνουν στο σπίτι τους, ούτε καταλαβαίνει τι σημαίνουν οι φωνές πόνου που ακούγονται από το διπλανό δωμάτιο. Ομολογώ ότι στην αρχή προσέγγισα την σκηνοθεσία των παιδιών λάθος. Ήθελα να δείχνουν φοβισμένα σαν να έχουν πλήρη επίγνωση του τι γίνεται γύρω τους, αλλά όπως ήταν φυσικό, τα παιδιά δεν είχαν βιώσει κάτι παρόμοιο για να μπορούν να το αναπαράγουν. Επίσης έπρεπε να προσέχω πόσο ακραίες περιγραφές θα χρησιμοποιούσα. Τότε κατάλαβα ότι όπως οι ηθοποιοί μου δεν μπορούν να αποκωδικοποιήσουν αυτά τα συναισθήματα, έτσι και τα παιδιά εκείνης της εποχής δεν θα μπορούσαν. Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να απορούν ως προς το πώς πρέπει να αντιδράσουν και αυτό τα οδηγεί σε μια ουδετερότητα. Δείτε την Λίστα του Σίντλερ, ένα πολύ συναισθηματικά φορτισμένο έργο... τα παιδιά είναι τελείως ουδέτερα και αυτή η αθωότητα κάνει την κατάσταση ακόμα πιο τραγική."

"Η παιδική ηλικία είναι για εμένα το πιο μεγάλο θεμέλιο ενός χαρακτήρα. Δεν έχω δικά μου παιδιά, οπότε το πως βλέπω την παιδική ηλικία καθορίστηκε από προσωπική μου εμπειρία αλλά και από την σχέση μου με τους συγγενείς της γενιάς μου. Δεν μετανιώνω για τίποτα. Δεν βίωσα κάποιο μεγάλο κακό που να με στιγμάτισε και δεν το εύχομαι σε κανέναν. Υπάρχουν όμως πολλά παιδιά που βιώνουν απίστευτα πράγματα που θα έλεγε κανείς ότι γίνονται μόνο σε ταινίες. Ο δυτικός πολιτισμός έχει συνηθίσει να βλέπει δυστυχισμένα προσωπάκια να φτάνουν στα σύνορά του, όμως δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το τι έγινε στο μέρος απ' όπου αυτοί οι άνθρωποι αποφάσισαν να φύγουν. Εμείς με αυτή την ταινία θέλουμε να ρίξουμε μια ματιά στο πριν και στο γιατί πολλοί αναγκάζονται να αφήσουν τα σπίτια τους ακόμα και σήμερα."

'Αναμνήσεις μίας κούκλας'

Εύη Μίνου (Διευθ.Παραγωγής):

"Η ταινία αυτή με έβαλε κατευθείαν στα βαθιά, καθώς συνοψίζει όλους τους ‘’εφιάλτες’’ ενός παραγωγού.  Κατασκευή σκηνικών από το μηδέν, αναπαλαίωση σπιτιού από το 1920, κουστούμια εποχής, παιδιά ηθοποιοί, εξωτερικά γυρίσματα κλπ. Άλλη πρόκληση ήταν μπροστά στις αμέτριτες δυσκολίες να μην αφήνω τον Μιχάλη να ‘’συμβιβάζει’’ το σκηνοθετικό του όραμα, πόσο μάλλον όταν αυτό σήμαινε περισσότερη δουλειά για την δικιά μου ομάδα αλλα και για τον ίδιο. Ακόμα, το να μαζέψουμε ένα crew αποτελούμενο από επαγγελματίες, από φοιτητές κινηματογράφου και απο ηθοποιούς παιδιά, με στόχο να συνυπάρξουν αρμονικά, ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία και το συνεργείο βοήθησε πολύ στο να κρατάμε μέτρα και ισορροπίες στα δύσκολα και κουραστικά γυρίσματα, όπως και η εξαιρετική ομάδα βοηθ. Παραγωγής και βοηθ.σκηνοθέτη που στελέχωσαν το team μας. Ήταν τιμή της HeArt Attack Films να δουλέψει με τόσο ταλαντούχους ανθρώπους."

'Αναμνήσεις μίας κούκλας'
'Αναμνήσεις μίας κούκλας'

Στέλλα Δημάδη (executive producer):

"Το να δουλεύω με ελληνικό συνεργείο ήταν κάτι το υπέροχο. Όλοι ήταν επαγγελματίες και πρόθυμοι να κάνουν τα πάντα γι ανα πραγματοποιηθεί το σκηνοθετικό όραμα του Μιχάλη. Η αξία της παραγωγής ήταν υπερβολικά καλή κάτι το οποίο οδήγησε σε ένα ικανοποιημένο cast και συνεργείο. Με κάνε περήφανη να βλέπω ότι στην άλλη άκρη της γης απο εκεί που ζώ (την Αυστραλία) , ότι υπάρχουν παθιασμένοι με το σινεμά άνθρωποι, που παλεύουν με ότι μέσο έχουν να δημιουργήσουν το καλύτερο κινηματογραφικό αποτέλεσμα. Ένα Αυστραλιανό γύρισμα δεν είχε τίποτα να ζηλέψει απο ένα ελληνικό. Η συγκέντρωση και απο την μεριά του συνεργείου και απο τους ηθοποιούς στον στόχο του να γίνει μια φανταστική ταινία, είναι κοινή. ‘’Good stories make great films.’’ Είναι κάτι που ισχύει σε όλο τον κόσμο"

"Η ταινία διαπραγματεύεται ένα universal θέμα, θεωρώ λοιπόν ότι θα αγγίξει πολλά διαφορετικά είδη θεατή απ’ολο τον κόσμο. Αυτή είναι και η δύναμη της ταινίας! Ακόμα και αν η ταινία αναφέρεται στο 1922, η ιστορία ενός μικρού κοριτσιού που αναγκάζεται να γίνει μητρική φιγούρα, μπορεί να συμβεί στον καθένα και σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο."

'Αναμνήσεις μίας κούκλας'
'Αναμνήσεις μίας κούκλας'

To site: https://memoriesofadollshortfilm.tumblr.com/

FB page: https://www.facebook.com/memoriesofadoll/

κείμενο | χρυσάνθη χασιώτη
φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + ιάκωβος καγκελίδης