_μουσική

Ένα αστέρι γεννιέται…

Frank Sinatra | ‘The Voice’

Το όνομά του είναι συνώνυμο της δόξας.

_Ο άνθρωπος που αγαπήθηκε τόσο, με 1.400 ηχογραφήσεις, εκατοντάδες συναυλίες, δεκάδες ταινίες και εκπομπές στην τηλεόραση, βραβεία Όσκαρ, βραβεία γκράμι αλλά και μετάλλια, ο Φρανκ Σινάτρα κατάφερε να αφήσει το στίγμα του μέσα από μία εξαιρετικά πετυχημένη καριέρα πενήντα ετών και πάνω. Η «Φωνή» («The Voice»), ήταν το διεθνοποιημένο παρατσούκλι του. Έχουν γραφτεί 15 βιογραφίες μέχρι σήμερα ενώ έχει απασχολήσει έντονα τον τύπο για τις επιθέσεις του σε δημοσιογράφους, την άστατη προσωπική του ζωή αλλά και τις γνωριμίες του με την μαφία.

Βασικά, υποστηρίζω οτιδήποτε μπορεί να σε βοηθήσει να βγάλεις τη νύχτα, είτε πρόκειται για προσευχή, είτε για υπνωτικά, είτε για μια μπουκάλα Τζακ Ντάνιελς.

Ένα Κυριακάτικο απόγευμα του Δεκέμβρη του 1915, ο Θεός έστρεψε το βλέμμα του πάνω από το Νιου Τζέρσεϊ. Μία φτωχή γυναίκα, ιταλικής καταγωγής, θα έφερνε στο κόσμο το αγοράκι της. Κατά τη διάρκεια του τοκετού όμως κόπηκε ο λοβός του αριστερού του αφτιού και ο λαιμός του τραυματίστηκε επικίνδυνα από τη λαβίδα του γιατρού. Όλοι νόμιζαν ότι το μωρό γεννήθηκε νεκρό. Ευτυχώς επενέβη έγκαιρα η γιαγιά του και το έβαλε κάτω από κρύο νερό και το επανέφερε στη ζωή. Η στιγμή εκείνη, η ίδια του η γέννηση, ήταν ίσως και το σημαντικότερο γεγονός στη ζωή του Φρανκ Σινάτρα.

Στην εφηβεία του και ακούγοντας τραγούδια του Μπιγκ Κρόσμπυ o Φρανκ αποφάσισε στα σοβαρά να ασχοληθεί με το τραγούδι. Γίνεται μέλος ενός γκρουπ ονόματι "The Hoboken Four" και το 1935 κερδίζει σε ραδιοφωνικό διαγωνισμό ταλέντων. Παρόλα αυτά ο ίδιος ήταν ο μόνος που είχε φιλοδοξίες και η διάλυση του γκρουπ δεν άργησε να έρθει. Το 1939 τον ανακάλυψε ο τρομπετίστας Xάρι Tζέιμς, που πρόσφατα είχε αφήσει την ορχήστρα του για να δημιουργήσει κάτι δικό του. Αποτέλεσμα της συνεργασία τους το "All or Nothing at All" που εκείνη την εποχή δεν πούλησε, αλλά σε επανέκδοσή του 4 χρόνια αργότερα ξεπέρασε το 1 εκατομμύριο πωλήσεις.

Στα τέλη του ίδιου έτους ο Φρανκ γίνεται μέλος της ορχήστρας του διάσημου τρομπονίστα Tόμι Nτόρσεϊ. Την διετία 1940-42 ο Φρανκ με την ορχήστρα του Nτόρσεϊ πραγματοποιεί 83 ηχογραφήσεις και πολυάριθμες ζωντανές εμφανίσεις. Στα τέλη όμως του ’42 σκέφτεται να αποχωρήσει για να κάνει σόλο καριέρα. Η ανακοίνωση της αποχώρησης του, ενόχλησε ιδιαίτερα τον Nτόρσεϊ που όπως είναι φυσικό δεν ήθελε να χάσει έναν σταρ από το σχήμα του. Πέρασαν αρκετοί μήνες σκληρών διαπραγματεύσεων μέχρι που ο Φρανκ απελευθερώθηκε. Μέσα σε μόλις λίγες εβδομάδες αποτέλεσε πολιτισμικό φαινόμενο. Την ίδια περίοδο άρχισαν και τα πρώτα παρατσούκλια. "Frankie boy", "The Sultan of Swoon" και το πιο διαδεδομένο, "The Voice."

Στα τέλη του 1947 και για έναν χρόνο η φήμη του άρχισε να αμαυρώνεται. Οι δημοσιεύσεις εμπλοκής του με το οργανωμένο έγκλημα δημιούργησαν έντονο πρόβλημα. Το 1950 χάνει την φωνή του για αρκετούς μήνες μετά από υπερκόπωση των φωνητικών του χορδών. Σχεδόν ταυτόχρονα η προσωπική του ζωή απασχολεί τα πρωτοσέλιδα, αφού χωρίζει από τη σύζυγό του και μητέρα των τριών παιδιών του, Νάνσυ Μπαρμπάτο, και μόλις δέκα ημέρες αργότερα παντρεύεται την ηθοποιό Άβα Γκάρντνερ με την οποία χωρίζει το 1957. Το 1952 το συμβόλαιο δεν ανανεώνεται, ο μάνατζέρ του τον αφήνει, το show του στην τηλεόραση του CBS διακόπτεται και ο Φρανκ θεωρείται πλέον "παρελθόν".
Η ειρωνεία είναι ότι από αυτή την περίοδο, τραγούδια όπως "Mad About You," "Nevertheless", "Birth of the Blues"," και ειδικά η ηχογράφηση του 1951 του "I'm a Fool to Want You", θεωρούνται από τα καλύτερα της καριέρας του.

Η ενασχόληση του με το κινηματογράφο ήταν τελικά αυτό που τον έφερε πάλι στο προσκήνιο το 1953 με την ταινία "From Here to Eternity", όπου το υποκριτικό του ταλέντο αναγνωρίστηκε διεθνώς και του χάρισε μάλιστα Όσκαρ β' αντρικού ρόλου. Το πολιτικό θρίλερ "The Manchurian Candidate" (1962) αποτελεί πιθανά το καλύτερο φιλμ του. Ταυτόχρονα, υπέγραψε με την Capitol για μια περίοδο 9 ετών που σύμφωνα με τους ειδικούς αποτέλεσε την καλύτερή του μουσική περίοδο. Δημιούργησε μοναδικά άλμπουμ όπως "Come Fly with Me" (1958), "No One Cares" (1959) και το "Come Dance with Me!" (1959) που του εξασφάλισε το πρώτο βραβείο Γκράμι. Στις αρχές τις δεκαετίας του ’60 ίδρυσε την Reprise Records. Στην διετία ’61 και ‘62 δούλεψε σε μανιώδεις ρυθμούς και κυκλοφόρησε 14 δίσκους. Ανάμεσά τους βρίσκονται τα τραγούδια "Strangers in the Night" (1966), "That's Life" (1967) και "My Way" (1969).

Το 1963 απαγάγουν το γιο του και ζητάνε ως λύτρα 240.000$. Τα παραδίδει και δύο μέρες μετά ο γιός του επιστρέφει στο σπίτι. Μάλιστα λέγεται ότι, επειδή οι απαγωγείς απαιτούσαν να τους τηλεφωνεί αποκλειστικά από τηλεφωνικούς θαλάμους, έκτοτε συνήθισε να κουβαλάει κέρματα μόνιμα στις τσέπες του. Τρία χρόνια αργότερα απασχολεί και πάλι τον τύπο με το γάμο του με τη Μία Φάροου που κράτησε μόλις δύο χρόνια. Η τελευταία σύζυγος της ζωής του ήταν η Μπάρμπαρα Μαρξ που μάλιστα έγινε καθολική προκειμένου να ανέβει τα σκαλιά της εκκλησίας το 1976. Το 1971 δήλωσε ότι αποσύρεται, δεν κατάφερε όμως να κρατηθεί μακριά από το μικρόφωνο περισσότερο από δύο χρόνια. Τη δεκαετία του 1990 συνέπραξε με διάφορους αστέρες του σύγχρονο μουσικού στερεώματος, όπως ο Μπόνο των U2 και συνέχισε να τραγουδά ως τον Φεβρουάριο του 1995, οπότε άρχισε να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας.

Ο Φρανκ έπασχε από στεφανιαία νόσο, νεφρική ανεπάρκεια, καρκίνο των εντέρων και άνοια. Το τέλος ήρθε σε ηλικία 82 ετών. H κόρη του Νάνσυ δήλωσε ότι η τελευταίες του λέξεις ήταν "Ι am Losing ”. Φήμες λένε ότι στο τελευταίο του ταξίδι τοποθετήθηκαν ένα φλασκί Τζακ Ντάνιελς, μερικές δεκάρες, ένας αναπτήρας και ένα πακέτο τσιγάρα Camel. H φράση "The Best is Yet to Come" χαράχτηκε στην πέτρα που τον σκέπασε και εμείς σήμερα, δεν μπορούμε παρά να θαυμάζουμε το πλούσιο έργο που μας άφησε.